Φαγκρί νησιώτικο στη σχάρα. The proper way.

Μοναδικέ μου αναγνώστη, θα πας εκδρομή. Έτσι μου είπε και μία φίλη μου πριν λίγο καιρό. Θα πας εκδρομή. Και πήγα. Πήρα τον κρινολίνο μου, μια μεγάλη τσάντα με όλα τα απαραίτητα για ένα τριήμερο αυτή την εποχή (μπουφάν και ξώπλατο, μποτάκια και σαγιονάρα, ζιβάγκο και μαγιό, κασκόλ για το κρύο και καπέλο για τον ήλιο, 42 βρακιά). Άλλες ήταν οι προθέσεις μου, τ’ ορκίζομαι. Φάνηκε κι από την τσάντα που αρχικά κατέβασα για να χρησιμοποιήσω. Αφού τη γέμισα, στρίμωξα τα ρούχα, έσπρωξα και ξαναέσπρωξα, τα τσαλαπάτησα, (ΑΦΟΥ ΦΥΣΙΚΑ ΠΡΩΤΑ ΤΑ ΕΙΧΑ ΣΙΔΕΡΩΣΕΙ),

bean

ήρθε η ώρα της μεγάλης παραδοχής. ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΔΟΧΗ

Παστίτσιο της τεμπέλας. Της Λύδιας.

Αγαπημένε μου αναγνώστη, ήρθα και πάλι. Και είμαι έτοιμη να καταρρίψω μύθους για ακόμα μια φορά. Διότι τα πράγματα, όπως είμαι σίγουρη ότι έχω ξαναπεί, (πες πες πες ούτε που θυμάμαι τι γράφω κάθε φορά) δεν είναι όπως φαίνονται. Θα υπεραμυνθώ λοιπόν αυτής της θέσης, προτάσσοντας δύο επιχειρήματα. Α) Μια πετίτ, υπερχαριτωμένη, γλυκυτάτη κορασίδα μπορεί ναι είναι αθλητικογράφος και φανατική ποδοσφαιρόφιλη (ντριμπλάροντας με θαυμαστή μαεστρία τις νόρμες των έμφυλων διαχωρισμών)

giphya

και Β) το παστίτσιο δεν είναι ένα δύσκολο φαγητό.  μάθε πόσο εύκολο είναι

Μερεντοσοκολατένια Cake Pops. Για το Νικολετίνι.

Ξεκινώντας να γράφω είχα το απολογητικό ύφος έτοιμο, να εδώ, στο τσεπάκι. Ήθελα να απολογηθώ για την απουσία μου σε εσένα, μοναδικέ μου αναγνώστη, την οποία απουσία ανάθεμα κι αν πήρες χαμπάρι, αλλά και στους αγαπημένους μουσαφιραίους μου, οι οποίοι περιμένουν στωικά τη συνταγή που μετά κόπων, βασάνων και φρικοκουκίστικης διάθεσης ετοίμασαν, μου έστειλαν και σύντομα θα μοιραστώ και μαζί σου. Μα πάνω απ’ όλα, σε εμένα.

δε πλοτ θίκενς

Να μου απολογηθώ, να μου πω δεν πειράζει, να μου παραδεχθώ πόσο λίγο ελεύθερο χρόνο είχα τους τελευταίους δυο μήνες, να μου φωνάξω πως ΟΧΙ, δεν βαρέθηκα το φRikoCooking μου και ότι απλά δεν προλαβαίνω και να με συγχωρήσω. Πράγμα λίγο δύσκολο, καθώς δε μου συγχωρώ και πολλά. Και ερωτώ. Είναι λογικό να μου δημιουργεί πίεση και άγχος και τύψεις αυτό που έκανα για να αποσυμπιέζομαι και να ξεαγχώνομαι; Ε λοιπόν, καλωσόρισες στον κόσμο μου. Αγκαλιάζοντας το παράλογο, θα συνεχίσω, εξασκώντας τη διαφραγματική μου αναπνοή, προσποιούμενη ότι όλα θα πάνε καλά. 

tumblr_nq45j3uwrg1qedb29o1_400

Σκεφτόμουν ότι αυτό το ποστ θα μπορούσε να είναι:
σαν τι θα μπορούσε να είναι;

Μια πάστα φλώρα που τη λέγαν Μαριμπέλ. Για τη Βάλια.

Η Βάλια είναι λίγο φίλη μου. Δηλαδή, πολύ φίλη μου. Δηλαδή από τις καλύτερες φίλες που έχω. Δηλαδή την αγαπώ μέχρι τον ουρανό κι αν την χάσω, ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ. Είναι φίλη που γνώρισα όταν μεγάλωσα. Δηλαδή δεν είναι φίλη από τα χρόνια της αθωότητας κι αυτό λέει κάτι, φίλε αναγνώστη. Είχαμε γίνει άνθρωποι πρώτα -εντάξει, όχι τελείως-, είχαμε διαμορφώσει χαρακτήρα -εντάξει, όχι και τελεσίδικα-, είχαμε άποψη για το way of thinking and living τέλος πάντων. Και γνωριστήκαμε. Και ολ οφ ε σάντεν, στα ξαφνικά που λέμε, όλα τα παραπάνω άρχισαν να θολώνουν και να γίνονται πιο συγκεχυμένα, να φεύγουν λίγο από τη θέση τους. Γιατί η μία συμπλήρωνε την άλλη και της έδειχνε πράγματα αυτού του κόσμου που η άλλη είτε αγνοούσε, είτε δεν ήθελε να αντικρίσει παρότι βρίσκονταν εκεί, κάτω από τη μύτη της, σαν τον ελέφαντα στο δωμάτιο.

tumblr_mz76h7xbif1soax2qo1_500

Αυτός ο ροζ ελέφαντας στο δωμάτιο, που λες, αν συνεχίσεις θα τον δεις

Μπιφτεκάκια γαλοπούλας. Για το πάρτι.

Μοναδικέ μου αναγνώστη. Ξέρεις ότι το κρέας της γαλοπούλας είναι το πιο υγιεινό, χωρίς λίπος, μα ταυτόχρονα και το πιο άγευστο, άοσμο και αδιάφορο που υπάρχει; Λοιπόν. Κράτα μόνο τα καλά, το υγιεινό και το χωρίς λίπος και τα άλλα ξέχνα τα. Θα σου δείξω μπιφτεκάκια από κιμά γαλοπούλας, τα οποία είναι τόσο νόστιμα και αφράτα, τρυφερά, ελαφριά και χορταστικά, που θα τα εντάξεις στο εβδομαδιαίο σου διατροφικό πρόγραμμα. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να έχεις λαχανικά κι ένα αντικολλητικό τηγάνι. Ναι. Στο έχω ξαναπεί. Πρέπει να ξεχάσεις το φούρνο και να αρχίσεις να δουλεύεις το αντικολλητικό, αν θέλεις ψησίματα ζουμερά, γρήγορα, πετυχημένα. Άκουσέ με, σε παρακαλώ, ΔΟΥΛΕΥΕΙ 100%!!1

8

Τα συγκεκριμένα μπιφτεκάκια μου τα έμαθε αποκάλυψη ΣΟΚ!!1

Κέικ με πορτοκάλι και μπίτερ σοκολάτα. Όπως λέμε ευτυχία.

Σταματήστε ό,τι κάνετε και φτιάξτε αυτό το κέικ πορτοκάλι-σοκολάτα. Ναι. μοναδικέ μου αναγνώστη, σου λέω αλήθεια. Από τότε που εμφανίστηκε αυτό το κέικ στη ζωή μας, όλα τα άλλα κέικς έχουν μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Μόνο αυτό φτιάχνεται στο σπίτι. Να σου εξηγήσω τους λόγους. Καταρχάς, είναι κέικ με πορτοκάλι-σοκολάτα, συνδυασμός που σκοτώνει. Κατά δεύτερον, είναι ελαφρύ. Δεν έχει πολύ ζάχαρη, δεν έχει πολλά αυγά και δεν έχει καθόλου βούτυρο. Και τρίτο και κυριότερο, ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ-ΣΟΚΟΛΑΤΑ, ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΤΑΞΩ ΑΛΛΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ.

∗πετάει μικρόφωνο και φεύγει∗

giphy

Γιατί το πορτοκάλι-σοκολάτα είναι ποίηση. Το πορτοκάλι-σοκολάτα είναι συναίσθημα. Είναι ομορφιά, είναι έρωτας. Από αυτούς τους έρωτες τους ”για πάντα”. Το πορτοκάλι- σοκολάτα είναι ο Μπάρι Γουάιτ της ζαχαροπλαστικής.

το ‘χει πει κι ο Barry White

Κοτόπουλο tikka masala με tikka paste που μας έφερε η Γεωργία απ’ το Λονδίνο (και το φάγαμε με τα Ναυάγια).

Tikka: Τύπος Ινδικού φαγητού, που περιλαμβάνει ένα κομμάτι κρέατος. Tikka εννοούμε όμως και το μείγμα στο οποίο μαρινάρουμε το κοτόπουλο και περιλαμβάνει μπαχαρικά και γιαούρτι.

Το κοτόπουλο tikka masala είναι μια δυτικοποιημένη εκδοχή της ινδικής κουζίνας, φέρεται δε να πρωτομαγειρεύτηκε έτσι από Ινδούς εμιγκρέδες στη Γλασκόβη. Αυτός είναι ο λόγος που, πλέον, τείνει να θεωρείται μεταξύ των εθνικών βρετανικών πιάτων.

Masala είναι κάθε μείγμα μπαχαρικών.

Φίλε αναγνώστη. Βαρέθηκες τα συνηθισμένα; Βράζεις λίγο ρυζάκι και λες, ”άντε να βάλω λίγο αλάτι-πιπέρι-βούτυρο-πως-να-το-κάνω-νόστιμο”; Βαρέθηκες τις λεμονάτες πατάτες με μουστάρδα; Δεν αντέχεις άλλο κοτόπουλο ή κρέας κοκκινιστό ή με λαδορίγανη; Ε σου έχω νέα. Πήγαινε στο μπαχαράδικο της γειτονιάς σου, πάρε ό,τι μπαχαρικό σου γυαλίσει και πειραματίσου.

ctgiw

Το ινδικό φαγητό είναι χαρακτηριστικό για την πολυπλοκότητα των γεύσεων, των αρωμάτων του και την εξαιρετική μείξη μπαχαρικών. Κάτι ιδιαίτερο, κάτι ξεχωριστό δημιουργείς όσο ενώνεις τα μπαχαρικά σε λάδι που καίει και μυρωδιές άγνωστες, αγγελιοφόροι ενός άλλου πολιτισμού, γεμίζουν τα ρουθούνια σου. Οι αισθήσεις φλέγονται. μάθε αν ήρθε η πυροσβεστική

Φακές sha-♫la-♪la-τα.

Οι φακές είναι παράξενες, αλλά είναι σαν τους φίλους: Δεν λένε ψέματα.

Είσαι από αυτούς που ακούς ”φακές” ως απάντηση στην ερώτηση ”τι θα φάμε” και ξαναρωτάς ”ναι, εντάξει αλλά.. ΤΙ ΘΑ ΦΑΜΕ;”. Είσαι από αυτούς που γύριζες από το σχολείο και στη θέα ενός πιάτου φακών έκανες τον άρρωστο ή το φουσκωμένο από τη ζαμπονοτυρόπιτα του κυλικείου; Ή – στην καλύτερη περίπτωση – είσαι από αυτούς που τρως φακές συνοδεία αυγού τηγανιτού, πατάτας, δύο κιλών ψωμιού με φέτα και τριών κονσερβών γαύρου μαρινάτου; Ήρθε η ώρα να αναθεωρήσεις. Διότι, τις φακές σούπα πολλοί εμίσησαν, τις φακές σαλάτα ουδείς. Ή τουλάχιστον, το φRikoCooking  θα προσπαθήσει να σε πείσει για αυτό. Είσαι εδώ φRikoCooking;

3578

Εδώ είναι. the plot thickens

Παραδοσιακά παξιμάδια Κυθήρων, με ελαιόλαδο.

Έτρωγα παξιμάδια Κυθήρων before it was cool καθώς, μία μεριά της σκούφιας μου κρατάει από το νησί. Θυμάμαι λοιπόν, καλοκαιρινές διακοπές με τον μπαμπά, τη μαμά και τους φίλους τους. Την κυρία Ματίνα και τον κύριο Μίμη, τους οποίους σκέφτομαι συχνά, χωρίς προφανή λόγο. Ίσως απλά μου έκαναν εντύπωση όταν ήμουν μικρή. Η ευγένεια, η πραότητα και πόσο χαιρόταν η κυρία Ματίνα με τα κοπλιμέντα: ”τί ωραίο αυτό που φοράτε, τι όμορφη που είστε σήμερα”, κάτι που έλεγα χωρίς συναίσθηση του αντίκτυπου. Το κατάλαβα όταν μεγάλωσα. Πόσο όμορφο είναι να κοπλιμεντάρεις μία κυρία, χωρίς να της λές ψέματα. Αυτό χαιρόταν και η κυρία Ματίνα. Μάλλον. Το ειλικρινές του πράγματος. Τους θυμάμαι λοιπόν, με αγάπη περισσή, ανεξάρτητα απο την συγκεκριμένη εκδρομή. Έφυγα απο το θέμα. Παξιμάδια. Ναί. Βρισκόμαστε στην Αγία Πελαγία, σε ξύλινο τραπέζι δίπλα στη θάλασσα και τρώμε πρωινό. Μέλι, τυρί, φρυγανιές, βούτυρο, μαρμελάδα και φυσικά τα περί ου ο λόγος λαδοπαξίμαδα. Στην Αθήνα, πέφταμε επάνω τους καμιά φορά, σε κανένα μαγαζί –τύπου μπακάλικο- before it was cool και αυτό. Το μπακάλικο εννοώ. Όμως σαν αυτά του νησιού, δεν ήταν. Γιατί; Γιατί τα παξιμάδια αυτά, έχουν μία ιδιαιτερότητα. μάθε την ιδιαιτερότητα

Ομελέτα με καβουρμά. Βουβαλίσιο.

Γρήγορη, εύκολη, χορταστική και νόστιμη μία ομελέτα, αν και θεωρείται μία πρόχειρη λύση για φαγητό. Αυτό δεν θα πρέπει να την υποβιβάζει στα μάτια σου και κάθε φορά που θέλεις να χτυπήσεις δύο αυγά για να φας, εμπλουτίζοντας τα με ο,τι έχεις στο ψυγείο σου, καλό θα ήταν να τους δίνεις την δέουσα προσοχή. Για εμένα η ομελέτα είναι τρισυπόστατη. Τρώγεται τα πρωινά στο όρθιο στην κουζίνα, με λίγη βρώμη, κάθε που αποφασίζω να μαζευτώ και να προσέξω την διατροφή μου, τρώγεται με ανακούφιση τα απογεύματα μετά την δουλειά, όταν κάνει πείνα και δεν-μπορώ-να-περιμένω για οτιδήποτε άλλο, τρώγεται με χαρά τα Σαββατοκύριακα, όταν αποφασίζω ότι θα μπω στην κουζίνα μόνο ως τουρίστας και δεν θα ξοδέψω παραπάνω από 10 λεπτά του πολυπόθητου, ιαματικού, ελεύθερου χρόνου του Σαββατοκύριακου, που μπορώ να μην κάνω απολύτως τίποτα.

w4ayv

Τώρα. Ο βουβαλίσιος καβουρμάς. Εκλεκτός μεζές. Από πού να το πιάσω; Από το ”βουβαλίσιος” ή από το ”καβουρμάς”; μάθε από που το έπιασα