Κοτόπουλο tikka masala με tikka paste που μας έφερε η Γεωργία απ’ το Λονδίνο (και το φάγαμε με τα Ναυάγια).

Tikka: Τύπος Ινδικού φαγητού, που περιλαμβάνει ένα κομμάτι κρέατος. Tikka εννοούμε όμως και το μείγμα στο οποίο μαρινάρουμε το κοτόπουλο και περιλαμβάνει μπαχαρικά και γιαούρτι.

Το κοτόπουλο tikka masala είναι μια δυτικοποιημένη εκδοχή της ινδικής κουζίνας, φέρεται δε να πρωτομαγειρεύτηκε έτσι από Ινδούς εμιγκρέδες στη Γλασκόβη. Αυτός είναι ο λόγος που, πλέον, τείνει να θεωρείται μεταξύ των εθνικών βρετανικών πιάτων.

Masala είναι κάθε μείγμα μπαχαρικών.

Φίλε αναγνώστη. Βαρέθηκες τα συνηθισμένα; Βράζεις λίγο ρυζάκι και λες, ”άντε να βάλω λίγο αλάτι-πιπέρι-βούτυρο-πως-να-το-κάνω-νόστιμο”; Βαρέθηκες τις λεμονάτες πατάτες με μουστάρδα; Δεν αντέχεις άλλο κοτόπουλο ή κρέας κοκκινιστό ή με λαδορίγανη; Ε σου έχω νέα. Πήγαινε στο μπαχαράδικο της γειτονιάς σου, πάρε ό,τι μπαχαρικό σου γυαλίσει και πειραματίσου.

ctgiw

Το ινδικό φαγητό είναι χαρακτηριστικό για την πολυπλοκότητα των γεύσεων, των αρωμάτων του και την εξαιρετική μείξη μπαχαρικών. Κάτι ιδιαίτερο, κάτι ξεχωριστό δημιουργείς όσο ενώνεις τα μπαχαρικά σε λάδι που καίει και μυρωδιές άγνωστες, αγγελιοφόροι ενός άλλου πολιτισμού, γεμίζουν τα ρουθούνια σου. Οι αισθήσεις φλέγονται. μάθε αν ήρθε η πυροσβεστική

Advertisements

Πανεύκολο, σατανικά νόστιμο κέικ μελιού, χωρίς μίξερ. Της Άντας.

Κάποιοι άνθρωποι αποτελούν σταθερές στη ζωή μας. Συμβολίζουν την αληθινή φιλία, το χέρι που μπορείς να κρατήσεις, τον ώμο που μπορείς να γύρεις. Κάποιοι άνθρωποι, όχι πολλοί, συνδέονται με τα τρυφερά χρόνια της αθωότητας, τις ξέγνοιαστες στιγμές των sweet sixteen, τις πρώτες μουσικές, τα πρώτα βιβλία, το πρώτο άρωμα από τα body shop, τους πρώτους έρωτες, τις πρώτες εξόδους, το πρώτο ενα-τσιζ-και-μία-πατάτες στα γκούντις, τα πρώτα ξενύχτια.

Ένας τέτοιος άνθρωπος για εμένα είναι η Άντα. Φίλη καρδιακή, αδερφή, από τα χρόνια του σχολείου. Με πλησίασε την αποφράδα ημέρα που πήγα στο νέο σχολείο και ως αγχωμένη βίδρα κοίταζα δεξιά και αριστερά το άγνωστο, αφιλόξενο, δεν-ξέρω-κανέναν προαύλιο. Μου έκανε την πρώτη, χαρακτηριστικότερη και συχνότερη ερώτηση που κάνει κανείς από την ηλικία που κοινωνικοποιείται στις κούνιες έως αυτή του γυμνασίου, τουλάχιστον. ”Πώς σε λένε;”. Λυτρωτική μουσική ήχησε στ’ αυτιά μου.

giphy

μάθε αν της το είπα

Ζωγραφιστά kanelboller, με αγάπη απ’ το Βορρά. Της Ντέμης.

Φίλε, μοναδικέ μου αναγνώστη. Διαβάζεις φRikoCooking και λες, εντάξει. Δεν μου αρέσουν πολύ οι συνταγές, δεν πολυγουστάρω φωτογραφίες – είναι κάπως απλοϊκές – , γενικά δεν μ’ έχει πείσει ότι έχει κάτι εξαιρετικό, ώστε να ξαναγυρίσω. Αν λες έτσι, σου έχω νέα καταπληκτικά που θα σε κάνουν ν’ αλλάξεις γνώμη.

Έχω μία φίλη. Μία πολύ καλή φίλη. Απ’ τις φίλες που δεν τις βλέπεις συχνά, αλλά αισθάνεσαι μία λεπτή κλωστούλα, σχεδόν διάφανη, να σας ενώνει. Μια φίλη που θα πει αυτά που δεν μπορείς εσύ να εκφράσεις, που θα γράψει αυτά που εσύ δεν μπορείς να γράψεις, που θα μιλήσει για συναισθήματα και στιγμές ζωής που θα ήθελες και εσύ να ζήσεις και να κοιτάξεις μέσα από τα μάτια της. Αυτή η φίλη, η Ντέμη, ζει στη μαγευτική Νορβηγία. Είναι ζωγράφος και είναι καλλιτέχνιδα σε όλα της, ακόμη και στην κουζίνα. Χρησιμοποιεί πινέλο ζωγραφικής αντί κουζίνας, για να αλείψει με χάρη και αέρινες κινήσεις τα κανέλμπολερ της. Φωτογραφίζει, λοιπόν, και μοιράζεται μαζί μου και μαζί σου (τυχερέ!) όλο της το καλλιτέχνημα σε μία πανέμορφη κουζίνα του Βορρά,

%ce%ba%ce%b1%ce%bd%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bc%cf%80%cf%81%cf%8c%ce%bb%ce%b5%cf%81-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b2%ce%bf%cf%81%cf%81%ce%ac

φτιάχνοντας υπέροχα, μυρωδάτα, βελούδινα, βουτυράτα, να-τρως-εσύ-και-σε-κανέναν-να-μη-δίνεις κανέλμπολερ, aka ρολά κανέλας αλά σκανδιναβικά. Πάμε όλοι μαζί (πόσοι είστε παιδιά, να μετρηθούμε) να μάθουμε τη λέξη kanelboller: Kανέλμπολερ. Κα-νέλ-μπο-λερ.

Διότι, γι’ αυτό είναι οι φίλοι μοναδικέ μου αναγνώστη. μάθε για τι είναι οι φίλοι

Φακές sha-♫la-♪la-τα.

Οι φακές είναι παράξενες, αλλά είναι σαν τους φίλους: Δεν λένε ψέματα.

Είσαι από αυτούς που ακούς ”φακές” ως απάντηση στην ερώτηση ”τι θα φάμε” και ξαναρωτάς ”ναι, εντάξει αλλά.. ΤΙ ΘΑ ΦΑΜΕ;”. Είσαι από αυτούς που γύριζες από το σχολείο και στη θέα ενός πιάτου φακών έκανες τον άρρωστο ή το φουσκωμένο από τη ζαμπονοτυρόπιτα του κυλικείου; Ή – στην καλύτερη περίπτωση – είσαι από αυτούς που τρως φακές συνοδεία αυγού τηγανιτού, πατάτας, δύο κιλών ψωμιού με φέτα και τριών κονσερβών γαύρου μαρινάτου; Ήρθε η ώρα να αναθεωρήσεις. Διότι, τις φακές σούπα πολλοί εμίσησαν, τις φακές σαλάτα ουδείς. Ή τουλάχιστον, το φRikoCooking  θα προσπαθήσει να σε πείσει για αυτό. Είσαι εδώ φRikoCooking;

3578

Εδώ είναι. the plot thickens

Ελιές, το μπέικον του χορτοφάγου, from scratch. Του Θανάτση.

Όχι, το ”Θανάτσης” δεν είναι λάθος. Δεν ήθελα να γράψω ”Θανάσης” και έγραψα ”Θανάτσης”. ”Θανάτσης” είναι το χαϊδευτικό του. Γιατί αν τον γνωρίσεις, πρέπει να τον φωνάζεις με χαϊδευτικό. Ο Θανάτσης είναι ο τρυφερός, αγαπησιάρης, δεν-σου-χαλάω-χατίρι μπαμπάκας. Είναι το απαλό λούτρινο του σπιτιού, που θέλεις να του δίνεις φιλάκια, να τον αγκαλιάζεις και να του λες ότι όλα θα πάνε καλά, να μην στεναχωριέται, να σου λέει το ίδιο και μετά να ξεφυσάτε και να κλαίτε αγκαλιασμένοι για οτιδήποτε μπορεί να σε στεναχωρεί υπό τους ήχους του μικρότερου βιολιού του κόσμου.

04cd369fd8f7e7e9d09b36d3ea40426e

Ο Θανάτσης θα σε λέει πάντα πανέμορφη, κι ας έχεις ξυπνήσει με τα μαλλιά όρθια και τη μουτσούνα στραβή.

nuzcgt5

 Ο Θανάτσης θα σε ρωτάει αν είσαι καλά κοιτάζοντάς σε στα μάτια και θα σου ζητάει χαμόγελο για να σου κάνει κοπλιμάν. Ο Θανάτσης, μάθε για το καγκελάκι

Παραδοσιακά παξιμάδια Κυθήρων, με ελαιόλαδο.

Έτρωγα παξιμάδια Κυθήρων before it was cool καθώς, μία μεριά της σκούφιας μου κρατάει από το νησί. Θυμάμαι λοιπόν, καλοκαιρινές διακοπές με τον μπαμπά, τη μαμά και τους φίλους τους. Την κυρία Ματίνα και τον κύριο Μίμη, τους οποίους σκέφτομαι συχνά, χωρίς προφανή λόγο. Ίσως απλά μου έκαναν εντύπωση όταν ήμουν μικρή. Η ευγένεια, η πραότητα και πόσο χαιρόταν η κυρία Ματίνα με τα κοπλιμέντα: ”τί ωραίο αυτό που φοράτε, τι όμορφη που είστε σήμερα”, κάτι που έλεγα χωρίς συναίσθηση του αντίκτυπου. Το κατάλαβα όταν μεγάλωσα. Πόσο όμορφο είναι να κοπλιμεντάρεις μία κυρία, χωρίς να της λές ψέματα. Αυτό χαιρόταν και η κυρία Ματίνα. Μάλλον. Το ειλικρινές του πράγματος. Τους θυμάμαι λοιπόν, με αγάπη περισσή, ανεξάρτητα απο την συγκεκριμένη εκδρομή. Έφυγα απο το θέμα. Παξιμάδια. Ναί. Βρισκόμαστε στην Αγία Πελαγία, σε ξύλινο τραπέζι δίπλα στη θάλασσα και τρώμε πρωινό. Μέλι, τυρί, φρυγανιές, βούτυρο, μαρμελάδα και φυσικά τα περί ου ο λόγος λαδοπαξίμαδα. Στην Αθήνα, πέφταμε επάνω τους καμιά φορά, σε κανένα μαγαζί –τύπου μπακάλικο- before it was cool και αυτό. Το μπακάλικο εννοώ. Όμως σαν αυτά του νησιού, δεν ήταν. Γιατί; Γιατί τα παξιμάδια αυτά, έχουν μία ιδιαιτερότητα. μάθε την ιδιαιτερότητα