Μανιάτικη μακαρονάδα με αυγά. Της Λίτσας.

Μοναδικέ μου αναγνώστη. Ήρθα και, όχι, δεν έφερα την άνοιξη. Έφερα όμως Μανιάτικη συνταγή πανεύκολη και πεντανόστιμη. Αυτή η συνταγή, τα λίγα μα παραδοσιακά, διαλεγμένα ένα-ένα υλικά της, η ιστορία της, όλα της τέλος πάντων, είναι στα πλαίσια της αγάπης του φRikoCooking για το ποιοτικό, απλό φαγητό, τους φίλους και το time saving, όταν για να κάνεις ένα φαγητό και να χορτάσουν 6 άνθρωποι, δε χρειάζεσαι παραπάνω από 20 λεπτά. Και πολλά λέω. Σου μένει και χρόνος για ένα σόλο ντραμς.

giphy.gif

Αν διαβάζεις φRikoCooking ε και δε διαβάζεις, ε

Πανεύκολο, σατανικά νόστιμο κέικ μελιού, χωρίς μίξερ. Της Άντας.

Κάποιοι άνθρωποι αποτελούν σταθερές στη ζωή μας. Συμβολίζουν την αληθινή φιλία, το χέρι που μπορείς να κρατήσεις, τον ώμο που μπορείς να γύρεις. Κάποιοι άνθρωποι, όχι πολλοί, συνδέονται με τα τρυφερά χρόνια της αθωότητας, τις ξέγνοιαστες στιγμές των sweet sixteen, τις πρώτες μουσικές, τα πρώτα βιβλία, το πρώτο άρωμα από τα body shop, τους πρώτους έρωτες, τις πρώτες εξόδους, το πρώτο ενα-τσιζ-και-μία-πατάτες στα γκούντις, τα πρώτα ξενύχτια.

Ένας τέτοιος άνθρωπος για εμένα είναι η Άντα. Φίλη καρδιακή, αδερφή, από τα χρόνια του σχολείου. Με πλησίασε την αποφράδα ημέρα που πήγα στο νέο σχολείο και ως αγχωμένη βίδρα κοίταζα δεξιά και αριστερά το άγνωστο, αφιλόξενο, δεν-ξέρω-κανέναν προαύλιο. Μου έκανε την πρώτη, χαρακτηριστικότερη και συχνότερη ερώτηση που κάνει κανείς από την ηλικία που κοινωνικοποιείται στις κούνιες έως αυτή του γυμνασίου, τουλάχιστον. ”Πώς σε λένε;”. Λυτρωτική μουσική ήχησε στ’ αυτιά μου.

giphy

μάθε αν της το είπα