Σαρακατσάνικο πιπεροφάι για τσίπουρο. Με δύο υλικά.

Καθώς βαδίζουμε προς το τέλος του καλοκαιριού – δε θέλω νεύρα, έτσι είναι – αποφάσισα να σου μεταφέρω μία συνταγή σούπερ εύκολη, γρήγορη, παραδοσιακή και με υλικά της εποχής. Καθώς ο συγκεκριμένος μεζές είναι Σαρακατσάνικος και προέρχεται από πηγή που χαίρεται και μνημονεύει τις ρίζες των Σαρακατσαναίων με πάθος μέχρι και σήμερα, θα πρέπει να σου αναφέρω ότι το συγκεκριμένο φαγητό (τότε πιανόταν για φαγητό, με τη διπλάσια ποσότητα σε τυρί, καθώς το είχαν μπόλικο) γινόταν για να φαγωθεί με τσίπουρο (χωρίς γλυκάνισο, μη λέμε και τα αυτονόητα) κάτω από τον παχύ ίσκιο στο Καράντερε, εκεί που γίνονταν τα ανταμώματα. Οι Σαρακατσάνοι, όπως οι περισσότεροι νομάδες και κτηνοτρόφοι, είχαν πολλά ζώα. Τουτέστιν, το γάλα, το τυρί, το γιαούρτι, δεν τους έλειπε. Θα βρούμε λοιπόν, πολλές παραδοσιακές Σαρακατσάνικες συνταγές με βάση τα γαλακτοκομικά.
Η αξιόπιστη πηγή μας λοιπόν, με το κωδικό όνομα Θανάτσητς ΧρούτσουΧρούτσου,

anigif_enhanced-20611-1432653276-19

χρούτσου χρούτσου

Πανεύκολα, ελαφριά cookies με σοκολάτα. Της Αθηνάς.

Μοναδικέ μου αναγνώστη, καλώς σε βρήκα! Δεν θα πω πολλά λογάκια, καθώς η συνταγή που ακολουθεί ”μιλάει” από μόνη της. Πρόκειται για μπισκότα. Όχι όμως συνηθισμένα μπισκότα. Ειλικρινά, πρόκειται για τα πιο νόστιμα, ελαφριά, σοκολατοκρατσανιστά cookies που έχεις δοκιμάσει.

president-4

Σου είπα ότι είναι και υγιεινά; Στο λέω.  και το cookie monster συμφωνεί

Φαγκρί νησιώτικο στη σχάρα. The proper way.

Μοναδικέ μου αναγνώστη, θα πας εκδρομή. Έτσι μου είπε και μία φίλη μου πριν λίγο καιρό. Θα πας εκδρομή. Και πήγα. Πήρα τον κρινολίνο μου, μια μεγάλη τσάντα με όλα τα απαραίτητα για ένα τριήμερο αυτή την εποχή (μπουφάν και ξώπλατο, μποτάκια και σαγιονάρα, ζιβάγκο και μαγιό, κασκόλ για το κρύο και καπέλο για τον ήλιο, 42 βρακιά). Άλλες ήταν οι προθέσεις μου, τ’ ορκίζομαι. Φάνηκε κι από την τσάντα που αρχικά κατέβασα για να χρησιμοποιήσω. Αφού τη γέμισα, στρίμωξα τα ρούχα, έσπρωξα και ξαναέσπρωξα, τα τσαλαπάτησα, (ΑΦΟΥ ΦΥΣΙΚΑ ΠΡΩΤΑ ΤΑ ΕΙΧΑ ΣΙΔΕΡΩΣΕΙ),

bean

ήρθε η ώρα της μεγάλης παραδοχής. ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΔΟΧΗ

Ανοιξιάτικα τρελοΚορινένια μάφινς με φρόστινγκ. Της Κορίνας.

[ For those of you who wish to read Corina’s recipe but do not speak greek, I have some terrible news: Just like the word ”philotimo” (fɪlətimo), ”Anoixiatika treloCorinenia muffins me frosting” is almost impossible to translate sufficiently as it describes a complex array of virtues. But, ok, let’s give it a try: ”Spring’s  wackyCorine’s muffins with frosting”. No. It’s pointless. You have to learn greek. Or not. ]

Delusions of Greek grandeur come to an end. Back to the recipe.

γη

Μοναδικέ μου αναγνώστη, καλησπέρα. ή καλημέρα;

Μερεντοσοκολατένια Cake Pops. Για το Νικολετίνι.

Ξεκινώντας να γράφω είχα το απολογητικό ύφος έτοιμο, να εδώ, στο τσεπάκι. Ήθελα να απολογηθώ για την απουσία μου σε εσένα, μοναδικέ μου αναγνώστη, την οποία απουσία ανάθεμα κι αν πήρες χαμπάρι, αλλά και στους αγαπημένους μουσαφιραίους μου, οι οποίοι περιμένουν στωικά τη συνταγή που μετά κόπων, βασάνων και φρικοκουκίστικης διάθεσης ετοίμασαν, μου έστειλαν και σύντομα θα μοιραστώ και μαζί σου. Μα πάνω απ’ όλα, σε εμένα.

δε πλοτ θίκενς

Να μου απολογηθώ, να μου πω δεν πειράζει, να μου παραδεχθώ πόσο λίγο ελεύθερο χρόνο είχα τους τελευταίους δυο μήνες, να μου φωνάξω πως ΟΧΙ, δεν βαρέθηκα το φRikoCooking μου και ότι απλά δεν προλαβαίνω και να με συγχωρήσω. Πράγμα λίγο δύσκολο, καθώς δε μου συγχωρώ και πολλά. Και ερωτώ. Είναι λογικό να μου δημιουργεί πίεση και άγχος και τύψεις αυτό που έκανα για να αποσυμπιέζομαι και να ξεαγχώνομαι; Ε λοιπόν, καλωσόρισες στον κόσμο μου. Αγκαλιάζοντας το παράλογο, θα συνεχίσω, εξασκώντας τη διαφραγματική μου αναπνοή, προσποιούμενη ότι όλα θα πάνε καλά. 

tumblr_nq45j3uwrg1qedb29o1_400

Σκεφτόμουν ότι αυτό το ποστ θα μπορούσε να είναι:
σαν τι θα μπορούσε να είναι;

Το Λουκουμόψωμο. Της Αθηνάς.

Υπάρχει μία λέξη. Σύνθετη. Η οποία, στο πρωτάκουσμά της, μου δημιούργησε μεικτά συναισθήματα. Η λέξη είναι ”Λουκουμόψωμο”. Αν διαβάζεις φRikoCooking, καταλαβαίνεις πως το δεύτερο συνθετικό της λέξης, το ”ψωμο”, μου προκαλεί ρίγη συγκίνησης. Στο πρώτο συνθετικό, το ”λουκουμό”, αντιδρώ με ένα απλό meh.

giphy-1

Δηλαδή εντάξει. Ωραία τα λουκούμια, αλλά ποολύ γλυκά για τα γούστα μου. Θα μου πεις, αυτό είναι το λουκούμι. Μία μπουκίτσα πολύ μικρή και πολύ γλυκιά. Να τη φας έτσι, μονομιάς, ένα σφηνάκι κεράσματος μαζί με τον καφέ σου. Δεν είναι δα και για χόρταση. Τέλος πάντων, τα ξέρω τα αντεπιχειρήματα αλλά πείτε μου, αδράξτε την ευκαιρία να μου πείτε

Κοτόπουλο tikka masala με tikka paste που μας έφερε η Γεωργία απ’ το Λονδίνο (και το φάγαμε με τα Ναυάγια).

Tikka: Τύπος Ινδικού φαγητού, που περιλαμβάνει ένα κομμάτι κρέατος. Tikka εννοούμε όμως και το μείγμα στο οποίο μαρινάρουμε το κοτόπουλο και περιλαμβάνει μπαχαρικά και γιαούρτι.

Το κοτόπουλο tikka masala είναι μια δυτικοποιημένη εκδοχή της ινδικής κουζίνας, φέρεται δε να πρωτομαγειρεύτηκε έτσι από Ινδούς εμιγκρέδες στη Γλασκόβη. Αυτός είναι ο λόγος που, πλέον, τείνει να θεωρείται μεταξύ των εθνικών βρετανικών πιάτων.

Masala είναι κάθε μείγμα μπαχαρικών.

Φίλε αναγνώστη. Βαρέθηκες τα συνηθισμένα; Βράζεις λίγο ρυζάκι και λες, ”άντε να βάλω λίγο αλάτι-πιπέρι-βούτυρο-πως-να-το-κάνω-νόστιμο”; Βαρέθηκες τις λεμονάτες πατάτες με μουστάρδα; Δεν αντέχεις άλλο κοτόπουλο ή κρέας κοκκινιστό ή με λαδορίγανη; Ε σου έχω νέα. Πήγαινε στο μπαχαράδικο της γειτονιάς σου, πάρε ό,τι μπαχαρικό σου γυαλίσει και πειραματίσου.

ctgiw

Το ινδικό φαγητό είναι χαρακτηριστικό για την πολυπλοκότητα των γεύσεων, των αρωμάτων του και την εξαιρετική μείξη μπαχαρικών. Κάτι ιδιαίτερο, κάτι ξεχωριστό δημιουργείς όσο ενώνεις τα μπαχαρικά σε λάδι που καίει και μυρωδιές άγνωστες, αγγελιοφόροι ενός άλλου πολιτισμού, γεμίζουν τα ρουθούνια σου. Οι αισθήσεις φλέγονται. μάθε αν ήρθε η πυροσβεστική

Ελιές, το μπέικον του χορτοφάγου, from scratch. Του Θανάτση.

Όχι, το ”Θανάτσης” δεν είναι λάθος. Δεν ήθελα να γράψω ”Θανάσης” και έγραψα ”Θανάτσης”. ”Θανάτσης” είναι το χαϊδευτικό του. Γιατί αν τον γνωρίσεις, πρέπει να τον φωνάζεις με χαϊδευτικό. Ο Θανάτσης είναι ο τρυφερός, αγαπησιάρης, δεν-σου-χαλάω-χατίρι μπαμπάκας. Είναι το απαλό λούτρινο του σπιτιού, που θέλεις να του δίνεις φιλάκια, να τον αγκαλιάζεις και να του λες ότι όλα θα πάνε καλά, να μην στεναχωριέται, να σου λέει το ίδιο και μετά να ξεφυσάτε και να κλαίτε αγκαλιασμένοι για οτιδήποτε μπορεί να σε στεναχωρεί υπό τους ήχους του μικρότερου βιολιού του κόσμου.

04cd369fd8f7e7e9d09b36d3ea40426e

Ο Θανάτσης θα σε λέει πάντα πανέμορφη, κι ας έχεις ξυπνήσει με τα μαλλιά όρθια και τη μουτσούνα στραβή.

nuzcgt5

 Ο Θανάτσης θα σε ρωτάει αν είσαι καλά κοιτάζοντάς σε στα μάτια και θα σου ζητάει χαμόγελο για να σου κάνει κοπλιμάν. Ο Θανάτσης, μάθε για το καγκελάκι

Παραδοσιακά παξιμάδια Κυθήρων, με ελαιόλαδο.

Έτρωγα παξιμάδια Κυθήρων before it was cool καθώς, μία μεριά της σκούφιας μου κρατάει από το νησί. Θυμάμαι λοιπόν, καλοκαιρινές διακοπές με τον μπαμπά, τη μαμά και τους φίλους τους. Την κυρία Ματίνα και τον κύριο Μίμη, τους οποίους σκέφτομαι συχνά, χωρίς προφανή λόγο. Ίσως απλά μου έκαναν εντύπωση όταν ήμουν μικρή. Η ευγένεια, η πραότητα και πόσο χαιρόταν η κυρία Ματίνα με τα κοπλιμέντα: ”τί ωραίο αυτό που φοράτε, τι όμορφη που είστε σήμερα”, κάτι που έλεγα χωρίς συναίσθηση του αντίκτυπου. Το κατάλαβα όταν μεγάλωσα. Πόσο όμορφο είναι να κοπλιμεντάρεις μία κυρία, χωρίς να της λές ψέματα. Αυτό χαιρόταν και η κυρία Ματίνα. Μάλλον. Το ειλικρινές του πράγματος. Τους θυμάμαι λοιπόν, με αγάπη περισσή, ανεξάρτητα απο την συγκεκριμένη εκδρομή. Έφυγα απο το θέμα. Παξιμάδια. Ναί. Βρισκόμαστε στην Αγία Πελαγία, σε ξύλινο τραπέζι δίπλα στη θάλασσα και τρώμε πρωινό. Μέλι, τυρί, φρυγανιές, βούτυρο, μαρμελάδα και φυσικά τα περί ου ο λόγος λαδοπαξίμαδα. Στην Αθήνα, πέφταμε επάνω τους καμιά φορά, σε κανένα μαγαζί –τύπου μπακάλικο- before it was cool και αυτό. Το μπακάλικο εννοώ. Όμως σαν αυτά του νησιού, δεν ήταν. Γιατί; Γιατί τα παξιμάδια αυτά, έχουν μία ιδιαιτερότητα. μάθε την ιδιαιτερότητα

Σάλτσα ντομάτας για το χειμώνα, της Αθηνάς.

Η πρώτη και ίσως πιο συχνή μουσαφίρισσα του φRikoCooking, όπως θα καταλάβεις εν καιρώ, είναι η Αθηνά. Ποια είναι η Αθηνά; Η Αθηνά είναι η Ελληνίδα Μάνα. Σπιρτόζα, καπάτσα, έξω καρδιά, αγχολυτική, τα κάνει όλα και συμφέρει, χρυσοχέρα και μαγείρισσα από τις λίγες. Η Αθηνά, έχει τη λύση για όλα σου τα προβλήματα. Η Αθηνά κεντάει, αλλά έχει και tablet. Βάζει τα γυαλιά για κοντά και βρίσκει και διαβάζει ό,τι της κάνει κέφι. Φέτος το καλοκαίρι, χαζέψαμε την κυρία Στέλλα, η οποία κάνει συνταγές σε τοπικό κανάλι και ξεκαρδιστήκαμε στα γέλια, ΤΟ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΦΙΛΕΣ ΜΟΥ!!1 Μας φτιάχνει βραχιολάκια, μας διορθώνει το στρίφωμα, στέλνει ακόμα και δέμα με τα χειροποίητα τι-λιγουρεύτηκες-παιδάκι-μου-εγώ-θα-στο-φτιάξω καλούδια της. Μαρμελάδες, γλυκά του κουταλιού, σάλτσες, ρεβανί, τσουρέκια, μηλόπιτες, τυρόπιτες, παστίτσια, παπουτσάκια και δεν ξέρω τι άλλο να σου πω φίλε αναγνώστη. Μαζί με τον Θανάση, αποτελούν δίδυμο θανατηφόρο όταν ξεχύνονται στις λαϊκές, στα μπακάλικα, στην αγορά, κοιτάζουν, ψάχνουν, μυρίζουν, δοκιμάζουν, διαλέγουν, ξέρουν.

Γι’αυτό φίλε αναγνώστη. Άνοιξε καλά τα μάτια σου, διάβασε και κάνε ό,τι θα βρεις της Αθηνάς, γιατί σαν την Αθηνά, δεν έχει. and so the story goes on