Εύκολα πιτσάκια; Better call φRikoCooking.

Μοναδικέ μου αναγνώστη, καλησπέρα. Επιτέλους έφτασε το Φθινόπωρο! Ε Π Ι Τ Ε Λ Ο Υ Σ!!!1 Βρισκόμαστε εν μέσω της πρώτης Κυριακής του Οκτωβρίου. Δηλώνω απόλυτα ενθουσιασμένη και θα ήθελα όλο το χρόνο να έχουμε αυτή την υπέροχη, τη μία και μοναδική ενδιάμεση εποχή. Στο φRikoκόσπιτο λοιπόν, μία Κυριακή σαν αυτή, η πρώτη Κυριακή του Οκτωβρίου εν προκειμένω, έχει όλες τις προϋποθέσεις ώστε να κόψεις την κορδέλα, aka να εγκαινιάσεις και επισήμως  τη σεζόν φουτεράκι – καλτσάκι -ελαφρύ κουβερτάκι και να μη σηκωθείς από τον καναπέ παρά μόνο αν μεγίστη ανάγκη παραστεί. Και ερωτώ. Ποια θα ήταν αυτή η τόσο σημαντική και επείγουσα και ανωτέρα ανάγκη που θα σε έκανε να κουνηθείς; Η πείνα. Για εμάς, εδώ στο φRikoCooking, αποτελεί τη μέγιστη κινητήριο δύναμη ώστε να συρθούμε από τον καναπέ στην κουζίνα και να μας ετοιμάσουμε ένα γεύμα υπερ-νόστιμο, υπερ-γρήγορο, που να τρώγεται επί του καναπέως.

Λύνω το γρίφο, έτσι απλά και έγκυρα και πετυχημένα. Φίλη και φίλε. Η λέξη είναι μία. μάθε τη λέξη

Advertisements

Γλυκιά κολοκυθόπιτα με πράσινα κολοκύθια και χειροποίητο φύλλο.

Μοναδικέ μου αναγνώστη καλησπέρα. Η συνταγή που θα ακολουθήσει είναι μία συνταγή της Δοξατιανής γιαγιάς Μαρίας, της μαμάς της Αθηνάς. Στη Βόρεια Ελλάδα φτιάχνουν πίτες με το οτιδήποτε, ξέρω ότι δεν σου λέω κάτι καινούργιο και η γιαγιά Μαρία ήταν πρωταθλήτρια, όπως και η Αθηνά. Θα ήταν κρίμα λοιπόν να βρεθώ κοντά στην Αθηνά φέτος το καλοκαίρι και να μην ζητήσω να μάθω τα μυστικά μιας σωστής, παραδοσιακής, ελληνικής πίτας. Αφού λοιπόν εγώ τα έμαθα (;), θα προσπαθήσω να στα μεταφέρω.
Η συγκεκριμένη πίτα, φτιάχτηκε ένα απόγευμα που η Αθηνά μου φόρεσε την ποδιά για να παίξουμε φRikoCooking.

giphy

Kύριο υλικό είναι το πράσινο κολοκύθι. Εκεί νομίζω πως έγκειται και η πρωτοτυπία της. Η γέμιση είναι με πράσινο κολοκυθάκι, αυτό που ξέρουμε και αγαπάμε να τρώμε τηγανητό, βραστό, γεμιστό, τουρλού, μα όχι σε γλυκό. Ίσως το έχεις συναντήσει ξανά, ενδέχεται όμως να σου κάνει και τρομερή εντύπωση πώς μία πίτα γίνεται γλυκό σωστό, χωρίς να υποψιάζεσαι επουδενί ότι η γέμιση αποτελείται από λαχανικό. Πρόκειται λοιπόν για μία πίτα με χωριάτικο, χειροποίητο φύλλο και γέμιση υγιεινή, απλή και νοστιμότατη. ακολουθεί ρετσέτα

Σαρακατσάνικο πιπεροφάι για τσίπουρο. Με δύο υλικά.

Καθώς βαδίζουμε προς το τέλος του καλοκαιριού – δε θέλω νεύρα, έτσι είναι – αποφάσισα να σου μεταφέρω μία συνταγή σούπερ εύκολη, γρήγορη, παραδοσιακή και με υλικά της εποχής. Καθώς ο συγκεκριμένος μεζές είναι Σαρακατσάνικος και προέρχεται από πηγή που χαίρεται και μνημονεύει τις ρίζες των Σαρακατσαναίων με πάθος μέχρι και σήμερα, θα πρέπει να σου αναφέρω ότι το συγκεκριμένο φαγητό (τότε πιανόταν για φαγητό, με τη διπλάσια ποσότητα σε τυρί, καθώς το είχαν μπόλικο) γινόταν για να φαγωθεί με τσίπουρο (χωρίς γλυκάνισο, μη λέμε και τα αυτονόητα) κάτω από τον παχύ ίσκιο στο Καράντερε, εκεί που γίνονταν τα ανταμώματα. Οι Σαρακατσάνοι, όπως οι περισσότεροι νομάδες και κτηνοτρόφοι, είχαν πολλά ζώα. Τουτέστιν, το γάλα, το τυρί, το γιαούρτι, δεν τους έλειπε. Θα βρούμε λοιπόν, πολλές παραδοσιακές Σαρακατσάνικες συνταγές με βάση τα γαλακτοκομικά.
Η αξιόπιστη πηγή μας λοιπόν, με το κωδικό όνομα Θανάτσητς ΧρούτσουΧρούτσου,

anigif_enhanced-20611-1432653276-19

χρούτσου χρούτσου

Πανεύκολα, ελαφριά cookies με σοκολάτα. Της Αθηνάς.

Μοναδικέ μου αναγνώστη, καλώς σε βρήκα! Δεν θα πω πολλά λογάκια, καθώς η συνταγή που ακολουθεί ”μιλάει” από μόνη της. Πρόκειται για μπισκότα. Όχι όμως συνηθισμένα μπισκότα. Ειλικρινά, πρόκειται για τα πιο νόστιμα, ελαφριά, σοκολατοκρατσανιστά cookies που έχεις δοκιμάσει.

president-4

Σου είπα ότι είναι και υγιεινά; Στο λέω.  και το cookie monster συμφωνεί

Φαγκρί νησιώτικο στη σχάρα. The proper way.

Μοναδικέ μου αναγνώστη, θα πας εκδρομή. Έτσι μου είπε και μία φίλη μου πριν λίγο καιρό. Θα πας εκδρομή. Και πήγα. Πήρα τον κρινολίνο μου, μια μεγάλη τσάντα με όλα τα απαραίτητα για ένα τριήμερο αυτή την εποχή (μπουφάν και ξώπλατο, μποτάκια και σαγιονάρα, ζιβάγκο και μαγιό, κασκόλ για το κρύο και καπέλο για τον ήλιο, 42 βρακιά). Άλλες ήταν οι προθέσεις μου, τ’ ορκίζομαι. Φάνηκε κι από την τσάντα που αρχικά κατέβασα για να χρησιμοποιήσω. Αφού τη γέμισα, στρίμωξα τα ρούχα, έσπρωξα και ξαναέσπρωξα, τα τσαλαπάτησα, (ΑΦΟΥ ΦΥΣΙΚΑ ΠΡΩΤΑ ΤΑ ΕΙΧΑ ΣΙΔΕΡΩΣΕΙ),

bean

ήρθε η ώρα της μεγάλης παραδοχής. ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΔΟΧΗ

Ανοιξιάτικα τρελοΚορινένια μάφινς με φρόστινγκ. Της Κορίνας.

[ For those of you who wish to read Corina’s recipe but do not speak greek, I have some terrible news: Just like the word ”philotimo” (fɪlətimo), ”Anoixiatika treloCorinenia muffins me frosting” is almost impossible to translate sufficiently as it describes a complex array of virtues. But, ok, let’s give it a try: ”Spring’s  wackyCorine’s muffins with frosting”. No. It’s pointless. You have to learn greek. Or not. ]

Delusions of Greek grandeur come to an end. Back to the recipe.

γη

Μοναδικέ μου αναγνώστη, καλησπέρα. ή καλημέρα;

Μερεντοσοκολατένια Cake Pops. Για το Νικολετίνι.

Ξεκινώντας να γράφω είχα το απολογητικό ύφος έτοιμο, να εδώ, στο τσεπάκι. Ήθελα να απολογηθώ για την απουσία μου σε εσένα, μοναδικέ μου αναγνώστη, την οποία απουσία ανάθεμα κι αν πήρες χαμπάρι, αλλά και στους αγαπημένους μουσαφιραίους μου, οι οποίοι περιμένουν στωικά τη συνταγή που μετά κόπων, βασάνων και φρικοκουκίστικης διάθεσης ετοίμασαν, μου έστειλαν και σύντομα θα μοιραστώ και μαζί σου. Μα πάνω απ’ όλα, σε εμένα.

δε πλοτ θίκενς

Να μου απολογηθώ, να μου πω δεν πειράζει, να μου παραδεχθώ πόσο λίγο ελεύθερο χρόνο είχα τους τελευταίους δυο μήνες, να μου φωνάξω πως ΟΧΙ, δεν βαρέθηκα το φRikoCooking μου και ότι απλά δεν προλαβαίνω και να με συγχωρήσω. Πράγμα λίγο δύσκολο, καθώς δε μου συγχωρώ και πολλά. Και ερωτώ. Είναι λογικό να μου δημιουργεί πίεση και άγχος και τύψεις αυτό που έκανα για να αποσυμπιέζομαι και να ξεαγχώνομαι; Ε λοιπόν, καλωσόρισες στον κόσμο μου. Αγκαλιάζοντας το παράλογο, θα συνεχίσω, εξασκώντας τη διαφραγματική μου αναπνοή, προσποιούμενη ότι όλα θα πάνε καλά. 

tumblr_nq45j3uwrg1qedb29o1_400

Σκεφτόμουν ότι αυτό το ποστ θα μπορούσε να είναι:
σαν τι θα μπορούσε να είναι;

Το Λουκουμόψωμο. Της Αθηνάς.

Υπάρχει μία λέξη. Σύνθετη. Η οποία, στο πρωτάκουσμά της, μου δημιούργησε μεικτά συναισθήματα. Η λέξη είναι ”Λουκουμόψωμο”. Αν διαβάζεις φRikoCooking, καταλαβαίνεις πως το δεύτερο συνθετικό της λέξης, το ”ψωμο”, μου προκαλεί ρίγη συγκίνησης. Στο πρώτο συνθετικό, το ”λουκουμό”, αντιδρώ με ένα απλό meh.

giphy-1

Δηλαδή εντάξει. Ωραία τα λουκούμια, αλλά ποολύ γλυκά για τα γούστα μου. Θα μου πεις, αυτό είναι το λουκούμι. Μία μπουκίτσα πολύ μικρή και πολύ γλυκιά. Να τη φας έτσι, μονομιάς, ένα σφηνάκι κεράσματος μαζί με τον καφέ σου. Δεν είναι δα και για χόρταση. Τέλος πάντων, τα ξέρω τα αντεπιχειρήματα αλλά πείτε μου, αδράξτε την ευκαιρία να μου πείτε

Κοτόπουλο tikka masala με tikka paste που μας έφερε η Γεωργία απ’ το Λονδίνο (και το φάγαμε με τα Ναυάγια).

Tikka: Τύπος Ινδικού φαγητού, που περιλαμβάνει ένα κομμάτι κρέατος. Tikka εννοούμε όμως και το μείγμα στο οποίο μαρινάρουμε το κοτόπουλο και περιλαμβάνει μπαχαρικά και γιαούρτι.

Το κοτόπουλο tikka masala είναι μια δυτικοποιημένη εκδοχή της ινδικής κουζίνας, φέρεται δε να πρωτομαγειρεύτηκε έτσι από Ινδούς εμιγκρέδες στη Γλασκόβη. Αυτός είναι ο λόγος που, πλέον, τείνει να θεωρείται μεταξύ των εθνικών βρετανικών πιάτων.

Masala είναι κάθε μείγμα μπαχαρικών.

Φίλε αναγνώστη. Βαρέθηκες τα συνηθισμένα; Βράζεις λίγο ρυζάκι και λες, ”άντε να βάλω λίγο αλάτι-πιπέρι-βούτυρο-πως-να-το-κάνω-νόστιμο”; Βαρέθηκες τις λεμονάτες πατάτες με μουστάρδα; Δεν αντέχεις άλλο κοτόπουλο ή κρέας κοκκινιστό ή με λαδορίγανη; Ε σου έχω νέα. Πήγαινε στο μπαχαράδικο της γειτονιάς σου, πάρε ό,τι μπαχαρικό σου γυαλίσει και πειραματίσου.

ctgiw

Το ινδικό φαγητό είναι χαρακτηριστικό για την πολυπλοκότητα των γεύσεων, των αρωμάτων του και την εξαιρετική μείξη μπαχαρικών. Κάτι ιδιαίτερο, κάτι ξεχωριστό δημιουργείς όσο ενώνεις τα μπαχαρικά σε λάδι που καίει και μυρωδιές άγνωστες, αγγελιοφόροι ενός άλλου πολιτισμού, γεμίζουν τα ρουθούνια σου. Οι αισθήσεις φλέγονται. μάθε αν ήρθε η πυροσβεστική

Ελιές, το μπέικον του χορτοφάγου, from scratch. Του Θανάτση.

Όχι, το ”Θανάτσης” δεν είναι λάθος. Δεν ήθελα να γράψω ”Θανάσης” και έγραψα ”Θανάτσης”. ”Θανάτσης” είναι το χαϊδευτικό του. Γιατί αν τον γνωρίσεις, πρέπει να τον φωνάζεις με χαϊδευτικό. Ο Θανάτσης είναι ο τρυφερός, αγαπησιάρης, δεν-σου-χαλάω-χατίρι μπαμπάκας. Είναι το απαλό λούτρινο του σπιτιού, που θέλεις να του δίνεις φιλάκια, να τον αγκαλιάζεις και να του λες ότι όλα θα πάνε καλά, να μην στεναχωριέται, να σου λέει το ίδιο και μετά να ξεφυσάτε και να κλαίτε αγκαλιασμένοι για οτιδήποτε μπορεί να σε στεναχωρεί υπό τους ήχους του μικρότερου βιολιού του κόσμου.

04cd369fd8f7e7e9d09b36d3ea40426e

Ο Θανάτσης θα σε λέει πάντα πανέμορφη, κι ας έχεις ξυπνήσει με τα μαλλιά όρθια και τη μουτσούνα στραβή.

nuzcgt5

 Ο Θανάτσης θα σε ρωτάει αν είσαι καλά κοιτάζοντάς σε στα μάτια και θα σου ζητάει χαμόγελο για να σου κάνει κοπλιμάν. Ο Θανάτσης, μάθε για το καγκελάκι