Πανεύκολα, ελαφριά cookies με σοκολάτα. Της Αθηνάς.

Μοναδικέ μου αναγνώστη, καλώς σε βρήκα! Δεν θα πω πολλά λογάκια, καθώς η συνταγή που ακολουθεί ”μιλάει” από μόνη της. Πρόκειται για μπισκότα. Όχι όμως συνηθισμένα μπισκότα. Ειλικρινά, πρόκειται για τα πιο νόστιμα, ελαφριά, σοκολατοκρατσανιστά cookies που έχεις δοκιμάσει.

president-4

Σου είπα ότι είναι και υγιεινά; Στο λέω.  και το cookie monster συμφωνεί

Ανοιξιάτικα τρελοΚορινένια μάφινς με φρόστινγκ. Της Κορίνας.

[ For those of you who wish to read Corina’s recipe but do not speak greek, I have some terrible news: Just like the word ”philotimo” (fɪlətimo), ”Anoixiatika treloCorinenia muffins me frosting” is almost impossible to translate sufficiently as it describes a complex array of virtues. But, ok, let’s give it a try: ”Spring’s  wackyCorine’s muffins with frosting”. No. It’s pointless. You have to learn greek. Or not. ]

Delusions of Greek grandeur come to an end. Back to the recipe.

γη

Μοναδικέ μου αναγνώστη, καλησπέρα. ή καλημέρα;

Μελομακάρονα, κουραμπιέδες, λασέ. Της Αθηνάς.

Λα λα λα ήρθαν τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά, χέι. Δηλαδή, μοναδικέ μου αναγνώστη, θέλεις δε θέλεις, ήρθαν. Όπως έρχονται και κάθε χρόνο. Τώρα, σε τι φάση θα σε βρουν, είναι κάτι άσχετο με την άφιξή τους, καθώς αυτά, ο κόσμος να χαλάσει, έρχονται. Αν εσύ είσαι λυπημένος, στεναχωρημένος, άρρωστος, θλιμμένος, στραβωμένος, άφραγκος, μόνος, ΔΕΝ ΈΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ! Γιατί όλοι οι δρόμοι θα στολιστούν, λαμπάκια θα κρέμονται από τα μπαλκόνια, έλατα θα φορτώνονται με χρυσόσκονες, τα μπουζούκια θα γεμίσουν με νύχι γύπα γαλλικό κι εσύ.. ααααα ΕΣΥ!11 θα πρέπει να στριμωχτείς σε δρόμους και παράδρομους για να προλάβεις. Τι να προλάβεις και ποιόν, ποιος ξέρει;

Η Μπριζόλα. Της Νατάσσας.

Μοναδικέ μου αναγνώστη, καλησπέρα. Είμεθα καλά, το ίδιο επιθυμούμε και δι’ υμάς. Σήμερα, δηλαδή για την ακρίβεια, πολλές ημέρες πριν από το σήμερα, η Νατάσσα έστειλε συνταγή για το φRikoCooking. Η Νατάσσα, είναι από τις φίλες που ΝΑ της τα έχω κάνει.. εχμ.. τα συκώτια, (με διαβάζει και η Φλώρα, θέλω να κρατήσω ένα επίπεδο. ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΦΛΩΡΑ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΜΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΑ!!1) να γίνει μουσαφίρισσα σ’ αυτό εδώ το μπλογκ. Διότι, όπως έχω ήδη ομολογήσει στεγνά, αυτό το μπλογκ φτιάχτηκε για μένα και τους φίλους μου. Άντε και κανέναν ξώφαλτσο που θα τύχει να γκουγκλάρει φRikoCooking (;), δηλαδή, κατά πάσα πιθανότητα, κανέναν. Οπότε, μια χαρά περνάω εδώ με τις φίλες μου και τους φίλους μου και δε με νοιάζει αν υπάρχεις ή όχι. Δηλαδή εντάξει. Με νοιάζει. Αλλά, οκ. Με μέτρο.

(existential crisis alert)

ec21

Δηλαδή ασ’ το τώρα αυτό γιατί μπαίνουμε σε άλλα χωράφια. μάθε αν το άφησα

Μανιάτικη μακαρονάδα με αυγά. Της Λίτσας.

Μοναδικέ μου αναγνώστη. Ήρθα και, όχι, δεν έφερα την άνοιξη. Έφερα όμως Μανιάτικη συνταγή πανεύκολη και πεντανόστιμη. Αυτή η συνταγή, τα λίγα μα παραδοσιακά, διαλεγμένα ένα-ένα υλικά της, η ιστορία της, όλα της τέλος πάντων, είναι στα πλαίσια της αγάπης του φRikoCooking για το ποιοτικό, απλό φαγητό, τους φίλους και το time saving, όταν για να κάνεις ένα φαγητό και να χορτάσουν 6 άνθρωποι, δε χρειάζεσαι παραπάνω από 20 λεπτά. Και πολλά λέω. Σου μένει και χρόνος για ένα σόλο ντραμς.

giphy.gif

Αν διαβάζεις φRikoCooking ε και δε διαβάζεις, ε

Λεμονάτο ρολό αρνιέ μαγειρεμένο από άντρα που ζει στην Αγγλία. Του Βαγγέλη.

(Ναι, αρνιέ. Καλλιτεχνική αδεία).

Μοναδικέ μου αναγνώστη, καλησπέρα. Με περίμενες; Σου έλειψα; Έμπαινες κάθε μέρα στο φRikoCooking και απογοητευόσουν από τη μακρά (;) μου απουσία; ΨΕΜΑΤΑ! Βλέπω εγώ αν μπαίνεις ή δε μπαίνεις. ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙΣ, ΔΕ ΜΟΥ ΑΦΗΝΕΙΣ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΣΟ ΣΟΥ ΕΛΕΙΨΑ ΜΕ ΣΤΕΝΑΧΩΡΗΜΕΝΕΣ ΦΑΤΣΟΥΛΕΣ! Τέλος πάντων, σε συγχωρώ. Οι προηγούμενες ημέρες ήταν κομμάτι δύσκολες κι ενώ θέλω να τα παρατήσω όλα και να ασχολούμαι ΜΟΝΟ με το φRikoCooking, δυστυχώς, έχω και ένα νοίκι να πληρώσω. Οι ημέρες ήταν.. πώς λέμε μαραθώνιος που έτρεξες την περασμένη Κυριακή; Ε, βαλ’ το για περίπου 15 ημέρες σε διάβασμα, δουλειά και διάβασμα, δουλειά και μέσα είσαι.

tumblr_inline_n9pa8m2oi91rqfbg2

Ένιγουέι. Αυτά με τα δικά μου. Εσύ τι νέα;

Το λοιπόν. Έχω σπέσιαλ μουσαφιραίο σήμερα. μάθε ποιος είναι

Τσάτνεϊ μελιτζάνας. Του Κρινολίνου.

Φίλε, αγαπημένε μου αναγνώστη. Ο σημερινός μουσαφίρης του φRikoCooking είναι ο Κρινολίνος. Ο Κρινολίνος, είναι ένας άνθρωπος που γράφει ένα μπλογκ. Το Crinolino. Εξού και το όνομα. Ένα μπλογκ, που διαβάζω κι αγαπώ όσο κανένα άλλο στον κόσμο όλο. Τρυφερά, ανορθόδοξα, γλαφυρά, απαισιόδοξα, φορτισμένα, συναισθηματικά, αλληγορικά κείμενα, τα οποία γράφονται κάθε όποτε και σε κάνουν να νομίζεις ότι οι λέξεις αποκτούν άλλο, ξεχωριστό νόημα. Οι λέξεις στο Crinolino γιορτάζουν και μας αποκαλύπτονται φορώντας τα καλά τους ρούχα και τα λουστρινένια τους παπούτσια σε χορό. Κάποιες φορές χορό ντροπαλό, κάποιες εκρηκτικό, άλλες πάλι συναισθηματικό όπως ένα απαλό βαλσάκι με 3 βήματα. Ένα-δύο-τρία, ένα-δύο-τρία. Διάβασε το Crinolino και πες μου. Εσύ δεν χορεύεις με τις λέξεις;

Ο Κρινολίνος όμως, είναι και πάρα πολλά άλλα πράγματα τα οποία, μοναδικέ μου αναγνώστη, δεν θα μοιραστώ μαζί σου. Έτσι για αλλαγή. Θα προσθέσω όμως μία κτητική αντωνυμία και νομίζω ότι αυτή θα ομολογήσει όλα αυτά που δεν θα σου πω. Γιατί έτσι. Ο Κρινολίνος είναι ο Κρινολίνος μου. Στον παραδίδω μετά του κειμένου, των χειροποίητων gifακίων και της νοστιμότατης συνταγής του. Καλή απόλαυση.

Γιατί δίνουμε τόση σημασία στο φαγητό; Μας αρκεί να επιβιώνουμε ή απαιτούμε και να απολαμβάνουμε; Αν δεν ήξερα πόσων χρονών είμαι, πόσων χρονών θα ήμουν; Αυτές και άλλες πολλές, βαθιά κωμικοτραγικές φιλοσοφικές αναζητήσεις της αμπέλου μου πέρασαν από το μυαλό, καθήμενος για τη συνταγογράφηση ενός chutney, μιας ”μαρμελάδας” μελιτζάνας.

Αλήθεια όμως, ποιο είναι το νόημα, τελικά, της γαστρονομικής περιπλάνησης; Στο βιβλίο του Λιούις Κάρολ ”Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων” (Alice’s Adventures in Wonderland), βουτιά με το κεφάλι στη λαγότρυπα

Το Λουκουμόψωμο. Της Αθηνάς.

Υπάρχει μία λέξη. Σύνθετη. Η οποία, στο πρωτάκουσμά της, μου δημιούργησε μεικτά συναισθήματα. Η λέξη είναι ”Λουκουμόψωμο”. Αν διαβάζεις φRikoCooking, καταλαβαίνεις πως το δεύτερο συνθετικό της λέξης, το ”ψωμο”, μου προκαλεί ρίγη συγκίνησης. Στο πρώτο συνθετικό, το ”λουκουμό”, αντιδρώ με ένα απλό meh.

giphy-1

Δηλαδή εντάξει. Ωραία τα λουκούμια, αλλά ποολύ γλυκά για τα γούστα μου. Θα μου πεις, αυτό είναι το λουκούμι. Μία μπουκίτσα πολύ μικρή και πολύ γλυκιά. Να τη φας έτσι, μονομιάς, ένα σφηνάκι κεράσματος μαζί με τον καφέ σου. Δεν είναι δα και για χόρταση. Τέλος πάντων, τα ξέρω τα αντεπιχειρήματα αλλά πείτε μου, αδράξτε την ευκαιρία να μου πείτε

Πανεύκολο, σατανικά νόστιμο κέικ μελιού, χωρίς μίξερ. Της Άντας.

Κάποιοι άνθρωποι αποτελούν σταθερές στη ζωή μας. Συμβολίζουν την αληθινή φιλία, το χέρι που μπορείς να κρατήσεις, τον ώμο που μπορείς να γύρεις. Κάποιοι άνθρωποι, όχι πολλοί, συνδέονται με τα τρυφερά χρόνια της αθωότητας, τις ξέγνοιαστες στιγμές των sweet sixteen, τις πρώτες μουσικές, τα πρώτα βιβλία, το πρώτο άρωμα από τα body shop, τους πρώτους έρωτες, τις πρώτες εξόδους, το πρώτο ενα-τσιζ-και-μία-πατάτες στα γκούντις, τα πρώτα ξενύχτια.

Ένας τέτοιος άνθρωπος για εμένα είναι η Άντα. Φίλη καρδιακή, αδερφή, από τα χρόνια του σχολείου. Με πλησίασε την αποφράδα ημέρα που πήγα στο νέο σχολείο και ως αγχωμένη βίδρα κοίταζα δεξιά και αριστερά το άγνωστο, αφιλόξενο, δεν-ξέρω-κανέναν προαύλιο. Μου έκανε την πρώτη, χαρακτηριστικότερη και συχνότερη ερώτηση που κάνει κανείς από την ηλικία που κοινωνικοποιείται στις κούνιες έως αυτή του γυμνασίου, τουλάχιστον. ”Πώς σε λένε;”. Λυτρωτική μουσική ήχησε στ’ αυτιά μου.

giphy

μάθε αν της το είπα

Ζωγραφιστά kanelboller, με αγάπη απ’ το Βορρά. Της Ντέμης.

Φίλε, μοναδικέ μου αναγνώστη. Διαβάζεις φRikoCooking και λες, εντάξει. Δεν μου αρέσουν πολύ οι συνταγές, δεν πολυγουστάρω φωτογραφίες – είναι κάπως απλοϊκές – , γενικά δεν μ’ έχει πείσει ότι έχει κάτι εξαιρετικό, ώστε να ξαναγυρίσω. Αν λες έτσι, σου έχω νέα καταπληκτικά που θα σε κάνουν ν’ αλλάξεις γνώμη.

Έχω μία φίλη. Μία πολύ καλή φίλη. Απ’ τις φίλες που δεν τις βλέπεις συχνά, αλλά αισθάνεσαι μία λεπτή κλωστούλα, σχεδόν διάφανη, να σας ενώνει. Μια φίλη που θα πει αυτά που δεν μπορείς εσύ να εκφράσεις, που θα γράψει αυτά που εσύ δεν μπορείς να γράψεις, που θα μιλήσει για συναισθήματα και στιγμές ζωής που θα ήθελες και εσύ να ζήσεις και να κοιτάξεις μέσα από τα μάτια της. Αυτή η φίλη, η Ντέμη, ζει στη μαγευτική Νορβηγία. Είναι ζωγράφος και είναι καλλιτέχνιδα σε όλα της, ακόμη και στην κουζίνα. Χρησιμοποιεί πινέλο ζωγραφικής αντί κουζίνας, για να αλείψει με χάρη και αέρινες κινήσεις τα κανέλμπολερ της. Φωτογραφίζει, λοιπόν, και μοιράζεται μαζί μου και μαζί σου (τυχερέ!) όλο της το καλλιτέχνημα σε μία πανέμορφη κουζίνα του Βορρά,

%ce%ba%ce%b1%ce%bd%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%bc%cf%80%cf%81%cf%8c%ce%bb%ce%b5%cf%81-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b2%ce%bf%cf%81%cf%81%ce%ac

φτιάχνοντας υπέροχα, μυρωδάτα, βελούδινα, βουτυράτα, να-τρως-εσύ-και-σε-κανέναν-να-μη-δίνεις κανέλμπολερ, aka ρολά κανέλας αλά σκανδιναβικά. Πάμε όλοι μαζί (πόσοι είστε παιδιά, να μετρηθούμε) να μάθουμε τη λέξη kanelboller: Kανέλμπολερ. Κα-νέλ-μπο-λερ.

Διότι, γι’ αυτό είναι οι φίλοι μοναδικέ μου αναγνώστη. μάθε για τι είναι οι φίλοι