Ελιές, το μπέικον του χορτοφάγου, from scratch. Του Θανάτση.

Όχι, το ”Θανάτσης” δεν είναι λάθος. Δεν ήθελα να γράψω ”Θανάσης” και έγραψα ”Θανάτσης”. ”Θανάτσης” είναι το χαϊδευτικό του. Γιατί αν τον γνωρίσεις, πρέπει να τον φωνάζεις με χαϊδευτικό. Ο Θανάτσης είναι ο τρυφερός, αγαπησιάρης, δεν-σου-χαλάω-χατίρι μπαμπάκας. Είναι το απαλό λούτρινο του σπιτιού, που θέλεις να του δίνεις φιλάκια, να τον αγκαλιάζεις και να του λες ότι όλα θα πάνε καλά, να μην στεναχωριέται, να σου λέει το ίδιο και μετά να ξεφυσάτε και να κλαίτε αγκαλιασμένοι για οτιδήποτε μπορεί να σε στεναχωρεί υπό τους ήχους του μικρότερου βιολιού του κόσμου.

04cd369fd8f7e7e9d09b36d3ea40426e

Ο Θανάτσης θα σε λέει πάντα πανέμορφη, κι ας έχεις ξυπνήσει με τα μαλλιά όρθια και τη μουτσούνα στραβή.

nuzcgt5

 Ο Θανάτσης θα σε ρωτάει αν είσαι καλά κοιτάζοντάς σε στα μάτια και θα σου ζητάει χαμόγελο για να σου κάνει κοπλιμάν. Ο Θανάτσης, μάθε για το καγκελάκι

Advertisements

Παραδοσιακά παξιμάδια Κυθήρων, με ελαιόλαδο.

Έτρωγα παξιμάδια Κυθήρων before it was cool καθώς, μία μεριά της σκούφιας μου κρατάει από το νησί. Θυμάμαι λοιπόν, καλοκαιρινές διακοπές με τον μπαμπά, τη μαμά και τους φίλους τους. Την κυρία Ματίνα και τον κύριο Μίμη, τους οποίους σκέφτομαι συχνά, χωρίς προφανή λόγο. Ίσως απλά μου έκαναν εντύπωση όταν ήμουν μικρή. Η ευγένεια, η πραότητα και πόσο χαιρόταν η κυρία Ματίνα με τα κοπλιμέντα: ”τί ωραίο αυτό που φοράτε, τι όμορφη που είστε σήμερα”, κάτι που έλεγα χωρίς συναίσθηση του αντίκτυπου. Το κατάλαβα όταν μεγάλωσα. Πόσο όμορφο είναι να κοπλιμεντάρεις μία κυρία, χωρίς να της λές ψέματα. Αυτό χαιρόταν και η κυρία Ματίνα. Μάλλον. Το ειλικρινές του πράγματος. Τους θυμάμαι λοιπόν, με αγάπη περισσή, ανεξάρτητα απο την συγκεκριμένη εκδρομή. Έφυγα απο το θέμα. Παξιμάδια. Ναί. Βρισκόμαστε στην Αγία Πελαγία, σε ξύλινο τραπέζι δίπλα στη θάλασσα και τρώμε πρωινό. Μέλι, τυρί, φρυγανιές, βούτυρο, μαρμελάδα και φυσικά τα περί ου ο λόγος λαδοπαξίμαδα. Στην Αθήνα, πέφταμε επάνω τους καμιά φορά, σε κανένα μαγαζί –τύπου μπακάλικο- before it was cool και αυτό. Το μπακάλικο εννοώ. Όμως σαν αυτά του νησιού, δεν ήταν. Γιατί; Γιατί τα παξιμάδια αυτά, έχουν μία ιδιαιτερότητα. μάθε την ιδιαιτερότητα

Ομελέτα με καβουρμά. Βουβαλίσιο.

Γρήγορη, εύκολη, χορταστική και νόστιμη μία ομελέτα, αν και θεωρείται μία πρόχειρη λύση για φαγητό. Αυτό δεν θα πρέπει να την υποβιβάζει στα μάτια σου και κάθε φορά που θέλεις να χτυπήσεις δύο αυγά για να φας, εμπλουτίζοντας τα με ο,τι έχεις στο ψυγείο σου, καλό θα ήταν να τους δίνεις την δέουσα προσοχή. Για εμένα η ομελέτα είναι τρισυπόστατη. Τρώγεται τα πρωινά στο όρθιο στην κουζίνα, με λίγη βρώμη, κάθε που αποφασίζω να μαζευτώ και να προσέξω την διατροφή μου, τρώγεται με ανακούφιση τα απογεύματα μετά την δουλειά, όταν κάνει πείνα και δεν-μπορώ-να-περιμένω για οτιδήποτε άλλο, τρώγεται με χαρά τα Σαββατοκύριακα, όταν αποφασίζω ότι θα μπω στην κουζίνα μόνο ως τουρίστας και δεν θα ξοδέψω παραπάνω από 10 λεπτά του πολυπόθητου, ιαματικού, ελεύθερου χρόνου του Σαββατοκύριακου, που μπορώ να μην κάνω απολύτως τίποτα.

w4ayv

Τώρα. Ο βουβαλίσιος καβουρμάς. Εκλεκτός μεζές. Από πού να το πιάσω; Από το ”βουβαλίσιος” ή από το ”καβουρμάς”; μάθε από που το έπιασα