Μελομακάρονα, κουραμπιέδες, λασέ. Της Αθηνάς.

Λα λα λα ήρθαν τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά, χέι. Δηλαδή, μοναδικέ μου αναγνώστη, θέλεις δε θέλεις, ήρθαν. Όπως έρχονται και κάθε χρόνο. Τώρα, σε τι φάση θα σε βρουν, είναι κάτι άσχετο με την άφιξή τους, καθώς αυτά, ο κόσμος να χαλάσει, έρχονται. Αν εσύ είσαι λυπημένος, στεναχωρημένος, άρρωστος, θλιμμένος, στραβωμένος, άφραγκος, μόνος, ΔΕΝ ΈΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ! Γιατί όλοι οι δρόμοι θα στολιστούν, λαμπάκια θα κρέμονται από τα μπαλκόνια, έλατα θα φορτώνονται με χρυσόσκονες, τα μπουζούκια θα γεμίσουν με νύχι γύπα γαλλικό κι εσύ.. ααααα ΕΣΥ!11 θα πρέπει να στριμωχτείς σε δρόμους και παράδρομους για να προλάβεις. Τι να προλάβεις και ποιόν, ποιος ξέρει;

Το Λουκουμόψωμο. Της Αθηνάς.

Υπάρχει μία λέξη. Σύνθετη. Η οποία, στο πρωτάκουσμά της, μου δημιούργησε μεικτά συναισθήματα. Η λέξη είναι ”Λουκουμόψωμο”. Αν διαβάζεις φRikoCooking, καταλαβαίνεις πως το δεύτερο συνθετικό της λέξης, το ”ψωμο”, μου προκαλεί ρίγη συγκίνησης. Στο πρώτο συνθετικό, το ”λουκουμό”, αντιδρώ με ένα απλό meh.

giphy-1

Δηλαδή εντάξει. Ωραία τα λουκούμια, αλλά ποολύ γλυκά για τα γούστα μου. Θα μου πεις, αυτό είναι το λουκούμι. Μία μπουκίτσα πολύ μικρή και πολύ γλυκιά. Να τη φας έτσι, μονομιάς, ένα σφηνάκι κεράσματος μαζί με τον καφέ σου. Δεν είναι δα και για χόρταση. Τέλος πάντων, τα ξέρω τα αντεπιχειρήματα αλλά πείτε μου, αδράξτε την ευκαιρία να μου πείτε