Παστίτσιο της τεμπέλας. Της Λύδιας.

Αγαπημένε μου αναγνώστη, ήρθα και πάλι. Και είμαι έτοιμη να καταρρίψω μύθους για ακόμα μια φορά. Διότι τα πράγματα, όπως είμαι σίγουρη ότι έχω ξαναπεί, (πες πες πες ούτε που θυμάμαι τι γράφω κάθε φορά) δεν είναι όπως φαίνονται. Θα υπεραμυνθώ λοιπόν αυτής της θέσης, προτάσσοντας δύο επιχειρήματα. Α) Μια πετίτ, υπερχαριτωμένη, γλυκυτάτη κορασίδα μπορεί ναι είναι αθλητικογράφος και φανατική ποδοσφαιρόφιλη (ντριμπλάροντας με θαυμαστή μαεστρία τις νόρμες των έμφυλων διαχωρισμών)

giphya

και Β) το παστίτσιο δεν είναι ένα δύσκολο φαγητό. 

Έχοντας λοιπόν αυτά τα δύο δεδομένα, συνεχίζω και εξηγώ. Η Λύδια, η φίλη μου η Λύδια, ξεστρατίζοντας απ’ αυτά που επέβαλλαν σπουδές και πτυχία, αποφάσισε πως αυτό που της αρέσει είναι να αρθρογραφεί σε αθλητικές εφημερίδες και sites. Ρίχτηκε που λες στην αρένα των Ούννων μετά πάθους και χωρίς φόβο, δηλώνοντας την παρουσία της σε ένα αμιγώς ‘κάφρικο’, σκληρό και δύσκολο επάγγελμα. Το έκανε δε με περισσή χάρη και μεγάλη επιτυχία βεβαίως βεβαίως. Τουτέστιν, κατάφερε αυτό που θαυμάζω. Να παλεύεις για αυτό που αγαπάς, να γίνεσαι αυτό που ονειρεύεσαι, να μην τα παρατάς. Να είσαι ένα κορίτσι που αρπάζει τη ζωή από τα μαλλιά και δημιουργεί το δικό της σύμπαν. Η αλήθεια είναι ότι είναι ένας πολύ αγαπημένος μου άνθρωπος και τη θαυμάζω πολύ για αυτό που είναι. Είναι ενδιαφέρουσα, αστεία, γλυκιά, τρυφερή, δυναμική, ειλικρινής και νταντάααν. Όταν έχει κέφια, ρίχνει κι ένα παστίτσιο στο φούρνο.

Περνάμε λοιπόν στο δεύτερο δεδομένο. Το παστίτσιο δεν είναι ένα δύσκολο φαγητό. Φυσικά χρυσό μου. Αφού η Λύδια, μετά από όλες αυτές τις ώρες στην εφημερίδα, στους δρόμους, στα τηλέφωνα, αγκαλιά με το λάπτοπ, ήθελες να σου φτιάξει και κανονικό παστίτσιο; Ε όχι. Θα σου φτιάξει το παστίτσιο της τεμπέλας. Κι εδώ όμως, έχουμε δύο σκέλη. Καθώς στη Λύδια δεν αρέσει η μπεσαμέλ

giphy (2)

και δεν καταλαβαίνει γιατί χαλάμε τα υπέροχα μακαρόνια με κιμά με αυτή λέει την κρέμα, την ίου, την πώς την τρώμε. Ταυτόχρονα, ΠΟΥ ΘΕΣ ΝΑ ΒΡΕΙ ΧΡΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΕ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΙ ΚΑΙ ΠΑΣΤΙΤΣΙΟ; Αφού έχει αγώνες! Συνοψίζοντας. Ένα τεμπέλικο παστίτσιο ήταν αυτό που συμφώνησε να φτιάξει και να μοιραστεί, εδώ στο φRikoCooking, η (ίσως δεν ξέρει πόσο) αγαπημένη μου Λύδια, που κάνουμε μαύρα μάτια να ειδωθούμε αλλά το αίσθημα παραμένει ισχυρό και ζωντανό. Σε παραδίδω στα λογάκια της και τη συνταγή της.

Κοίτα τώρα τι γίνεται. Είμαι από αυτούς τους ανθρώπους που δεν τους αρέσει το παστίτσιο. Έχεις γουρλώσει κι εσύ τα μάτια σαν Τεξανός που του είπαν ότι η κάντρι δεν είναι ωραία μουσική; Είμαι σίγουρη. Αλλά έτσι έχουν τα πράγματα. Γιατί να χαλάσεις τα πολύ ΠΟΛΥ ωραία μακαρονάκια με κιμά και να τους ρίξεις πάνω αυτό πράγμα που λέγεται μπεσαμέλ; Τέλος πάντως, δεν θα μιλήσουμε άλλο γι’ αυτό το παστίτσιο, θα μιλήσουμε για το άλλο, αυτό που έμαθα εγώ να τρώω και να φτιάχνω. Της τεμπέλας (εγώ δε θα πρόβαινα σε χαρακτηρισμούς, βέβαια, αλλά έτσι το λένε). Για τρεις φορές που το έχω φτιάξει συνολικά, μια χαρά το καταφέρνω και αποφάσισα, ύστερα από πολλές πιέσεις από φαν της υψηλής μαγειρικής μου τέχνης, να το μοιραστώ με τον κόσμο.

giphy (3)

Και τώρα που σταματήσαμε να κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας, είναι ένα γρήγορο (αλλά όχι πρόχειρο), απλό (αλλά όχι βαρετό) και νόστιμο φαγητό που το φτιάχνεις όταν έχεις γυρίσει πτώμα στις 9 το βράδυ από τη δουλειά. Όταν σκέφτεσαι σε μια παραληρηματική κρίση μεγαλείου πως δεν είσαι είλωτας που δουλεύει από το πρωί μέχρι το βράδυ, αλλά εργαζόμενη γυναίκα σε μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα.

giphy (5)

(εντάξει, από το ένα σοκ στο άλλο σε πάω, αναγνώστη, σταματάω).

Πολλά είπαμε, πέρασε η ώρα, πεινάσαμε, πάμε στο δια ταύτα. Για δύο άτομα (άντε να περισσέψει και λίγο για το τάπερ αύριο στη δουλειά) θέλουμε:

♥ Spaghetti νο 6.

♥ Τρία αυγά.

♥ Ένα τέταρτο φέτα.

♥ Ένα μικρό κουτί γάλα.

♥ Κρέμα γάλακτος.

♥ Λίγο βούτυρο.

3

♥ (Μυστικό υλικό: Το γκολ του Μπέργκαμπ.)

WmVLe73

Λετς ντου ιτ:

Όσο βράζουν τα μακαρόνια, βάζω σε ένα μπολ (ή μπωλ; δεν ξέρω) την τριμμένη φέτα, τα αυγά, το μισό γάλα και λίγη κρέμα γάλακτος. Μη με ρωτήσεις πόσο είναι το “λίγη”. Λίγη. Περίπου το μισό κουτάκι. Ρίχνω τα βρασμένα μακαρόνια στο πυρέξ, στο οποίο έχω βάλει -alert, τοποθέτηση προϊόντος- λίγο lurpak κι από πάνω περιχύνω το περιεχόμενο του μπολ (ή μπωλ; άντε πάλι). Μετά ρίχνω το υπόλοιπο γάλα μέχρι να σκεπάσει τα μακαρόνια και τα βάζω στο φούρνο.

2

Τώρα, όλο αυτό που έχω γράψει εγώ και διαβάζεις εσύ, παίρνει περισσότερο χρόνο από ό,τι για να γίνουν όλα αυτά που έγραψα. Θα περιμένεις άλλα 25′-30′ για να ψηθεί το φαγητό, να γίνουν κρατσανιστά (ναι, το έψαξα και αυτός είναι ο επαγγελματικός όρος) τα μακαρόνια από πάνω, το βγάζεις και… με ευχαριστείς αργότερα.

Αυτά. Σε χαιρετώ. Προς το παρόν.

4

Advertisements

One thought on “Παστίτσιο της τεμπέλας. Της Λύδιας.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s