Μερεντοσοκολατένια Cake Pops. Για το Νικολετίνι.

Ξεκινώντας να γράφω είχα το απολογητικό ύφος έτοιμο, να εδώ, στο τσεπάκι. Ήθελα να απολογηθώ για την απουσία μου σε εσένα, μοναδικέ μου αναγνώστη, την οποία απουσία ανάθεμα κι αν πήρες χαμπάρι, αλλά και στους αγαπημένους μουσαφιραίους μου, οι οποίοι περιμένουν στωικά τη συνταγή που μετά κόπων, βασάνων και φρικοκουκίστικης διάθεσης ετοίμασαν, μου έστειλαν και σύντομα θα μοιραστώ και μαζί σου. Μα πάνω απ’ όλα, σε εμένα.

δε πλοτ θίκενς

Να μου απολογηθώ, να μου πω δεν πειράζει, να μου παραδεχθώ πόσο λίγο ελεύθερο χρόνο είχα τους τελευταίους δυο μήνες, να μου φωνάξω πως ΟΧΙ, δεν βαρέθηκα το φRikoCooking μου και ότι απλά δεν προλαβαίνω και να με συγχωρήσω. Πράγμα λίγο δύσκολο, καθώς δε μου συγχωρώ και πολλά. Και ερωτώ. Είναι λογικό να μου δημιουργεί πίεση και άγχος και τύψεις αυτό που έκανα για να αποσυμπιέζομαι και να ξεαγχώνομαι; Ε λοιπόν, καλωσόρισες στον κόσμο μου. Αγκαλιάζοντας το παράλογο, θα συνεχίσω, εξασκώντας τη διαφραγματική μου αναπνοή, προσποιούμενη ότι όλα θα πάνε καλά. 

tumblr_nq45j3uwrg1qedb29o1_400

Σκεφτόμουν ότι αυτό το ποστ θα μπορούσε να είναι:

α) Ένα μανιφέστο για τον χρόνο

giphy

β) Μία λογοδιάρροια για τον παράλογο νου

large

γ) Ένα κείμενο εκδήλωσης αγάπης για το Νικολετίνι μου.

raw

Τελικά αποφάσισα να μην είναι τίποτε από αυτά. Διότι: α) Όσον αφορά στο χρόνο, θα αυτοχαρακτηριζόμουν τουλάχιστον λίγη ώστε να τοποθετηθώ επαρκώς, άλλοι τα έχουν πει καλύτερα από εμένα, β) όσον αφορά στο παράλογο, ένας Ιονέσκο κάνει θαύματα, διάβασε καλύτερα αυτόν, γ) όσον αφορά στο Νικολετίνι μου, κάποια πράγματα είναι ευαίσθητα και προσωπικά και καθότι παιδί που δεν αποφασίζει για την έκθεσή της στα σόσιαλς, το Νικολετίνι μου θα παραμείνει ένα κορίτσι που είχε γενέθλια και αποφάσισα εγώ, η fun-έχω και μπλογκ πάμε μια βόλτα- νονά της, να της φτιάξω treats για το σχολείο. Να τα πάει, να τα κεράσει, να της τραγουδήσουν χρόνια πολλά στα ελληνικά, στα αγγλικά, στα κινέζικα, να φάνε χρωματιστά μερεντοκεκάκια σε σχήμα λόλιποπ και να ευχαριστηθούνε. Γιατί το Νικολετίνι μου είναι ένα αστεράκι, ένα παιδί αγαπησιάρικο, πανέξυπνο, πανέμορφο, τρυφερό και άλλα τόσα ακόμα που μεγαλώνοντας εύχομαι να τα ανακαλύπτει, να τα καλλιεργεί, να τα αλλάζει, να τα μεταμορφώνει, να τα αποδομεί, μέχρι το συννεφένιο μέλλον της να γίνει χρωματιστό παρόν.

Θα αφήσω τα χρώματα των sprinkles, τα αρώματα της σοκολάτας, τις πουά κορδέλες και τα φούξια χαρτιά να πλημμυρίσουν την οθόνη σου, όπως πλημμύρισαν μία Κυριακή πρωί το σπίτι μου και με γέμισαν χαρά. Γιατί όταν φτιάχνεις κάτι για κάποιον αγαπημένο σου, τότε η τέρψη πολλαπλασιάζεται και σε χορταίνει, ακόμα και αν δεν φας από τα cake pops γιατί τα έχεις μετρημένα.

Υλικά ρετσέτας (για 30 cake pops)
♥ 1 κέικ ανάμεικτο, βανίλια-κακάο (η ποσότητα που βγάζει η μεγάλη μακρόστενη φόρμα, μία δόση δηλαδή).
♥ 4 κουταλιές σούπας γε-μά-τες μερέντα.
♥ 1 κουταλιά σούπας μέλι (αραιωμένο σε λίγο νερό) ή αραιό σιροπάκι από κάποιο γλυκό του κουταλιού – αν έχεις.
♥ 300-400 γραμμάρια κουβερτούρα.
♥ Sprinkles, τρούφα χρωματιστή, σμάρτιζ.
♥ Ξύλινα καλαμάκια.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Δεν θα σου πω πως είναι μία διαδικασία που δεν θέλει χρόνο. Θέλει. Όμως, κάτι τέτοιες συνταγές δεν τις κάνει άνθρωπος που δεν διασκεδάζει στην κουζίνα, που δεν θεωρεί ότι την Κυριακή το πρωί το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να παίξει κουζινικά και να χορέψει με το κασετόφωνο υπό τους ήχους  Twist ‘n’ Roll.

Λετς Ντου Ιτ:

Θρυμματίζεις το κέικ που έχεις ετοιμάσει από εχθές. Οι ανεπρόκοπες/ανεπρόκοποι που τόσο αγαπάμε εμείς εδώ στο φRikoCooking, μπορούν να αγοράσουν και ένα έτοιμο. Κανένα πρόβλημα δεν θα υπάρξει. Ρίχνεις μέσα τη μερέντα, το μέλι και ανακατεύεις καλά. Βάζεις μέσα χεράκια και ζυμώνεις. Ο στόχος είναι να κάνεις ένα μείγμα σαν ζύμη. Δεν θέλουμε να έχει ψίχουλα μέσα. Θέλουμε να είναι κόμπακτ και λίγο μαλακό. Εδώ λοιπόν είναι και το μυστικό. Η μερέντα θα πρέπει να μην είναι από το ψυγείο. Θα πρέπει να είναι υγρή, όσο πιο υγρή γίνεται. Βαλ’ τη δίπλα στο καλοριφέρ ξερωγώ, ή λίγο στο μικροκυμάτων; Δεν ξέρω γιατί δεν έχω μικροκυμάτων. Για το λόγο αυτό προσθέτουμε και το μέλι, που το έχουμε αραιώσει σε νερό. Θέλουμε κάτι νερουλό, που θα μπορέσει να ενώσει καλά το θρυμματισμένο κέικ. Τουτέστιν, όσον αφορά και στις ποσότητες της μερέντας και του μελιού, είναι πάντα κατά προσέγγιση, καθώς μπορεί να δεις με το μάτι ότι χρειάζεται περισσότερη μερέντα ή μέλι για να αποκτήσει αυτή τη ζυμαρένια μαλακή υφή.

Αυτό που έφτιαξες τώρα, το κάνεις στρογγυλά μπαλάκια. Εμένα μου έβγαλε με το ζόρι, 30 κομμάτια. Οπότε, κανόνισε πόσους θέλεις να τρατάρεις και πράξε ανάλογα με τις ποσότητες. Αυτά τα μπαλάκια, τα έχεις αραδιάσει με τη σειρά (προσοχή στο ocd παιδιά) σε ένα ταψί με λαδόκολλα από κάτω.

2

Παίρνεις ένα ξυλάκι για σουβλάκι και με την επίπεδη άκρη (ΟΧΙ με τη μυτερή), τρυπάς το σοκολατοκεφτεδάκι σου. Όχι μέχρι κάτω! Προσοχή! Όταν το κάνεις αυτό σε όλα, τα βάζεις έτσι με το ταψί στο ψυγείο για να σφίξουν. Όσο τα έχεις στο ψυγείο, πρέπει να ετοιμάσεις την κουζίνα σου γι’ αυτό που έπεται. Λιώνεις τη σοκολάτα σε μπεν μαρί (αυτό που βάζεις ένα σκεύος μεταλλικό επάνω από νερό που βράζει; αυτό.) και απλώνεις σε πιατάκια-μπολάκια-ό,τι σε βολεύει τέλος πάντων, τα sprinkles, τις τρούφες και τα σμάρτιζ σου. Πρέπει να κάνεις καλή διαχείριση του χώρου καθώς θα πρέπει να έχεις δίπλα σου: To ταψί με τα μερεντοκεφτεδάκια, τα καλαμάκια, τη λιωμένη σοκολάτα, τα sprinkles και κενά ποτήρια-κούπες-βαζάκια που θα τοποθετήσεις τα cake pops για να στεγνώσουν.

Τα βγάζεις από το ψυγείο (άστα καμιά ώρα, να σφίξουν καλά) και τώρα πρόσεξε. Θα βυθίσεις το ξυλάκι (όχι με την μυτερή του πλευρά) στη σοκολάτα και θα το μπήξεις μέσα στην μπαλίτσα. Έχεις κάνει ήδη τρύπες, νες πα; Ε αυτά θα τα βάζεις ανάποδα στο ταψί (δες τις φωτό πιο κάτω, δεν μπορώ να το κάνω περισσότερο νιανιά) και όταν τα τελειώσεις όλα, θα τα ξαναβάλεις στο ψυγείο. Άλλο ένα μισάωρο τουλάχιστον. Μ’ αυτόν τον τρόπο τα ξυλάκια θα κολλήσουν και δε θα φεύγουν.

3

Τα ξαναβγάζεις από το ψυγείο και τώρα έρχεται το σούπερ φαν της υπόθεσης. Πιάνεις από το ξυλάκι ένα μερεντοκεκάκι και το βουτάς στη λιωμένη σοκολάτα. Το γυρίζεις, το ξαναγυρίζεις, απαλά όμως, γιατί μπορεί να σπάσει. Προσέχεις όλη η επιφάνεια να έχει καλυφθεί με σοκολάτα. Όμως. Δε θέλουμε να έχει επάνω πολύ σοκολάτα. Γιατί θα τρέξει, δεν θα στεγνώνει και το cake pop σου θα βαρύνει και μπορεί να σπάσει. Σε όλη αυτή τη διαδικασία, εμένα με βοήθησε ένα κουτάλι. Δες τις φωτό παρακάτω. Αμέσως όταν τα σοκολατίσεις, έτσι όπως είναι η σοκολάτα ακόμα υγρή, τα στολίζεις με ό,τι σου αρέσει και τα τοποθετείς, όρθια πια, σε κούπα, ποτήρι, βαζάκι. Κάτι ψηλό τέλος πάντων, για να μπορέσουν να σταθούν σχετικά όρθια. Τώρα, αυτό, πρέπει να το κάνεις ακόμα 29 φορές και αυτό είναι!

4

Έχεις έτοιμα πεντανόστιμα μερεντοκεφτεδάκια, πανέμορφα χρωματιστά cake pops τα οποία έφτιαξες με τα χεράκια σου. Εγώ τα στόλισα με κορδέλες, χαρτιά και ξανά κορδέλες και ξανά χαρτιά για να γίνουν ακόμα πιο όμορφα. Εσύ κάνε ο,τι καταλαβαίνεις. Εξάλλου και έτσι μόνα τους, είναι πανέμορφα!

5

Αυτά. Σε χαιρετώ. Προς το παρόν.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s