Μια πάστα φλώρα που τη λέγαν Μαριμπέλ. Για τη Βάλια.

Η Βάλια είναι λίγο φίλη μου. Δηλαδή, πολύ φίλη μου. Δηλαδή από τις καλύτερες φίλες που έχω. Δηλαδή την αγαπώ μέχρι τον ουρανό κι αν την χάσω, ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ. Είναι φίλη που γνώρισα όταν μεγάλωσα. Δηλαδή δεν είναι φίλη από τα χρόνια της αθωότητας κι αυτό λέει κάτι, φίλε αναγνώστη. Είχαμε γίνει άνθρωποι πρώτα -εντάξει, όχι τελείως-, είχαμε διαμορφώσει χαρακτήρα -εντάξει, όχι και τελεσίδικα-, είχαμε άποψη για το way of thinking and living τέλος πάντων. Και γνωριστήκαμε. Και ολ οφ ε σάντεν, στα ξαφνικά που λέμε, όλα τα παραπάνω άρχισαν να θολώνουν και να γίνονται πιο συγκεχυμένα, να φεύγουν λίγο από τη θέση τους. Γιατί η μία συμπλήρωνε την άλλη και της έδειχνε πράγματα αυτού του κόσμου που η άλλη είτε αγνοούσε, είτε δεν ήθελε να αντικρίσει παρότι βρίσκονταν εκεί, κάτω από τη μύτη της, σαν τον ελέφαντα στο δωμάτιο.

tumblr_mz76h7xbif1soax2qo1_500

Αυτός ο ροζ ελέφαντας στο δωμάτιο, που λες, στολίστηκε, έβαλε μπόα από λαμπάκια χριστουγεννιάτικα γύρω από το λαιμό του, καπέλο φίλιπ στάρκ στο κεφάλι, γαλότσες λουμπουτέν με κόκκινο πάτο, ένα φιόγκο άσπρο στην προβοσκίδα κι έκατσε σταυροπόδι σε ένα ψηλό κόκκινο σκαμπό που έτριζε λόγω του βάρους. Πίνοντας ένα extra dry με τρεις ελιές μέσα, μας κοίταξε με απορία και είπε: ”Είμαι κάποια χρόνια εδώ και καμιά σας δεν με είχε προσέξει. Τώρα που τα μάτια σας έγιναν τέσσερα, δύο της μιανής και δύο της άλλης, κοιτάξατε γύρω σας και με είδατε. Όου γουέλ. Τι άλλα νέα;”. Εκεί συνειδητοποιήσαμε ότι το να βλέπεις τον κόσμο με τέσσερα μάτια έχει πιο πολύ πλάκα και αποφασίσαμε ότι στο εξής, θα έχουμε τέσσερα μάτια, τέσσερα χέρια, τέσσερα πόδια, δύο στόματα και πολλά, πάρα πολλά, μα πάρα πολλά μπαμπλς πάνω από το κεφάλι μας, που θα τα δανείζει η μία στην άλλη κατά καιρούς, έτσι για το γούστο.

tumblr_ncivwamvwl1tm2nb9o1_500

Η ζωή συνεχιζόταν, όπως πάντα και δεν μας έδινε καμία σημασία, όπως πάντα, αλλά εμείς της αλλάζαμε τα φώτα κάθε μέρα. Ή και όχι. Γιατί το μανιφέστο αυτής της φιλίας είναι το ”δεν πειράζει” που το κρατάμε ψηλά, σημαία μας, με κάθε κόστος. Η γνώμη είναι ένα πολύ ωραίο πράγμα, να την έχεις, να την υποστηρίζεις μα να ξέρεις ότι μπορείς και να την αλλάξεις. Αν χρειάζεται. Να πετάξεις τις παρωπίδες.

Μας θυμάμαι πολλές φορές με ένα ποτήρι στο χέρι,

when-rachel-monica-feel-awkward

είτε τζιν, είτε χυμό κράνμπερι, -καμία σημασία δεν έχει-, να γελάμε, να κλαίμε, να αλλάζουμε γνώμη, κοσμοθεωρία, διαμέρισμα, χώρα, ζετέμ, δουλειά, να κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας, τη ζωή την ίδια. ‘Όλα αυτά, κρατώντας η μία το χέρι της άλλης. ”Λοιπόν. Κλείσε τα μάτια και ορκίσου. Μα δεν ορκίζομαι. Γιατί; Ποιος θεός θα σε τιμωρήσει; Ορκίσου λέμε. Ό,τι και να γίνει, ό,τι μα ό,τι και να γίνει, αυτό το χέρι δεν θα το αφήσεις ποτέ. Θα το κρατάς με όλη σου τη δύναμη για πάντα. Εντάξει; Εντάξει.”. Τέτοια είναι η Βάλια κι εγώ. Εγώ και η Βάλια. Χέρια κρατημένα για πάντα κι ας χορεύει η κάθε μία στο δικό της ρυθμό. Αυτή να τρέχει, εγώ να τη σταματάω. Εγώ να λέω, αυτή να με διακόπτει. Αυτή να φτιάχνει, εγώ να χαλάω. Εγώ να πλέκω, αυτή να ξηλώνει.

tumblr_ll1i5af1ii1qbp4ulo1_500

Δεν θα σου γράψω άλλα φίλε μου, μοναδικέ μου αναγνώστη, γιατί πραγματικά, ορισμένα πράγματα τα γράφω έτσι, κάπως σαν ημερολόγιο. Δεν μπορούν να αποτυπωθούν σε μερικές λέξεις, δεν έχει καμία σημασία να τα διαβάσεις, δεν έχει καμία σημασία να ειπωθούν. Σημασία έχει να ξέρεις ότι έχεις μία φίλη σαν τη Βάλια. Η οποία λατρεύει την πάστα φλώρα, το γλυκό, τόσο πολύ, που της άλλαξε και όνομα. Η Βάλια αποφάσισε πως η πάστα φλώρα θα λέγεται πλέον μαριμπέλ. Ταυτόχρονα αποφάσισε ότι της αρέσει, για την ακρίβεια, τρελαίνεται για μαρμελάδα αχλάδι. Τόσα χρόνια φίλες, μα το θεό και τη μπαναγία, μια φορά, ΜΙΑ, δεν την έχω δει να τρώει αχλάδι.

friends9

Επίσης, αποφάσισε ότι δεν μπορεί να την φτιάξει. Καλά τη μαρμελάδα. Δεν μπορεί να φτιάξει ούτε την μαριμπέλ. Που είναι πανεύκολη, μοναδικέ μου αναγνώστη, να, στον καφέ που πίνω δηλαδή. Γιατί; Κανείς δεν έχει καταλάβει ακόμα τον λόγο.

friends1

Ποιος θα της φτιάξει λοιπόν μαριμπέλ; Η ομάδα του φRikoCooking, δηλαδή εγώ και η Αθηνά που έφτιαξε τη μαρμελάδα και την έστειλε ειδικά για την Βάλια. Δηλαδή εντάξει, εμείς παιδιά της είμαστε, να στείλει δέμα, να έχουμε να τρώμε. Να στέλνει και μαρμελάδα αχλάδι για τη Βάλια; Σαν πολλοί δεν μαζευτήκαμε; Εεε;;; (σκηνή ζηλοτυπίας)

.
Όλο λέω δεν θα γράψω άλλα, να σου δώσω την αναθεματισμένη τη συνταγή να τελειώνουμε κι όλο εδώ είμαι να γράφω τα μπλα μου, να περνάμε τόσο ωραία φίλε μου αναγνώστη!!!1 Φίλε μου αναγνώστη; (έκο σάουντ.) *φίλινγκ λόνελυ στην τοποθεσία με τον ελέφαντα στο δωμάτιο.
Είναι μία μαριμπέλ aka πάστα φλώρα, ελαφριά, γλυκιά όσο πρέπει, που διαλύεται μέσα στο στόμα και η μαρμελαδένια υφή της μαρμελάδας (γουέιτ, γουάτ;) συναντά τη μπισκοτένια, αφράτη, αρωματική ζύμη και γίνεται πάρτι. Όλα αυτά σε μία συνταγή, προσφορά, χωρίς αυγά και βούτυρο. ΧΩΡΙΣ ΑΥΓΑ ΚΑΙ ΒΟΥΤΥΡΟ ΞΑΝΑΛΕΩ (χειροκροτήματα). Ευχαριστώ. Μη χάνεις χρόνο λοιπόν. Φτιάξε την πάστα φλώρα, αγάπησέ την και άλλαξέ της κι εσύ όνομα, όπως έκανε η Βάλια. Μπορείς.

Υλικά ρετσέτας (για ταψάκι 30×22):

♥ 3 ½ φλιτζάνια του τσαγιού αλεύρι που φουσκώνει μόνο του.
♥ 1 φλιτζάνι λάδι (μισό καλαμποκέλαιο, μισό ελαιόλαδο).
♥ 1/3 του φλιτζανιού χυμό πορτοκαλιού.
♥ 1/3 του φλιτζανιού ζάχαρη.
♥ 3 κουταλιές της σούπας κονιάκ.
♥ 1 κουταλιά της σούπας ξύσμα πορτοκαλιού.
♥ ½ κιλό (περίπου, λίγο λιγότερο, λίγο περισσότερο) μαρμελάδα (εγώ εδώ, έβαλα αχλάδι).

1

Λετς Ντου Ιτ:

Βάζεις το λάδι και τη ζάχαρη σε ένα μπολ και τα χτυπάς με το μίξερ, μέχρι να λιώσει η ζάχαρη. Προσθέτεις το κονιάκ, το χυμό και το ξύσμα πορτοκαλιού. Τα χτυπάς λίγο, να πάνε παντού όλα και μετά ρίχνεις το αλεύρι σιγά σιγά. Όταν το πάρει όλο το αλεύρι, η ζύμη θα μοιάζει με ψίχουλα. Ήρθε η ώρα του χεριού. Την ενώνεις με τα χέρια σου, μέχρι να γίνει ένα ζυμαράκι.

2

Είναι τόσο αφράτη που θα καταλάβεις ότι δεν μπορείς εύκολα να την ενώσεις. Αυτό δεν μας πειράζει καθόλου. Τουναντίον, το θέλουμε. Εξάλλου, δε θα πλάσεις κουλουράκια. Σαν βάση θα τη βάλεις στο ταψί σου. Ή στην ταρτιέρα σου. Έχεις ταρτιέρα; Συγχαρητήρια. Εγώ δεν έχω. Έχω όμως πυρέξ και σ’ αυτό τη φτιάχνω. Την αδειάζεις, που λες, στο ταψί σου ή στην ταρτιέρα σου και ξεκινάς να την ανοίγεις με τα χέρια. Την πατάς από δω, την πατάς από κει, γίνεται ένα σώμα μία ψυχή. Α! Πριν τη βάλεις στο ταψί, βγάλε ένα κομμάτι, έτσι λίγο, για να φτιάξεις τις λωρίδες για το επάνω μέρος. Δεν ξέρεις ότι η μαριμπέλ έχει λωρίδες από πάνω; Θα στο πούμε εδώ, εμείς στο φRikoCooking. Αυτό το κομμάτι που θα βγάλεις στην άκρη για μετά, το διπλώνεις σε μεμβράνη και το βάζεις στο ψυγείο.

Που σε είχα αφήσει; Α ναι. Στο ότι έχεις βάλει το ζυμάρι σου (το μεγάλο κομμάτι) στο ταψί σου και το απλώνεις. Το απλώνεις με τρόπο ώστε στις άκρες, να γυρίσει λίγο προς τα επάνω. Να κάνεις δηλαδή ένα μικρό τοιχάκι γύρω γύρω, ώστε να βάλεις μέσα τη μαρμελάδα και να μην ακουμπάει στο ταψί. Φωλίτσα για τη μαρμελάδα δηλαδή ααααωωωωωω……!!1 γλυκούλα μαρμελάδα!!1 ΘΑ ΣΕ ΦΑΜΕ ΣΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΣΟΥ ΦΤΙΑΧΝΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΨΕΥΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ, ΜΙΑ ΦΩΛΙΑ.. Έτσι είναι ο κόσμος, μαρμελάδα μου. Αδυσώπητος.

anigif_enhanced-8900-1405693962-8

Πρώτα σε βάζουν να κάτσεις άνετα κάπου και μετά σε τρώνε. Εχμ. Ναι. Θα γράψω άλλη μέρα ένα ποστ με τίτλο ”ιστορία ενηλικίωσης της τροφής”, όχι σήμερα. Ένιγουει. Χάθηκα τώρα. Τέλος πάντων, βάζεις τη μαρμελάδα στη φωλιά της μέσα στο ταψί και την απλώνεις.

3

Βγάζεις το ζυμαράκι που έχεις αφήσει στο ψυγείο να παγώσει και το ανοίγεις με έναν πλάστη μέσα στη μεμβράνη. Η πιο δύσκολη στιγμή της συνταγής είναι αυτή, καθώς το θετικό του ζυμαριού γίνεται ελάττωμα. Διότι έτσι όπως είναι αφράτο και λαδένιο και τριφτό, δεν μπορείς να το πλάσεις εύκολα ώστε να σου γίνουν οι λωρίδες όμορφες. Όμως, δεν μας πειράζει αυτό φίλε αναγνώστη, γιατί αγαπάμε την μαριμπέλ με τα ελαττώματά της. Όταν θα το τρως και θα γλειφεις τα δάχτυλά σου, θα έχεις ξεχάσει πόσο διαλυόταν στα χέρια σου και έβριζες θεούς και δαίμονες μέχρι να τις φτιάξεις

4

Επίσης, ποιος νοιάζεται για μία τέλεια σε εμφάνιση μαριμπέλ; Εγώ πάντως όχι και σε συμβουλεύω να κάνεις κι εσύ το ίδιο. Ανοίγεις λοιπόν με τον πλάστη, βάζοντας επάνω την μεμβράνη (για να μην κολλάει) κι αρχίζεις και κόβεις σε λωρίδες με το κοφτήρι το στρογγυλό της πίτσας. Αυτές μετά τις λωρίδες, τις κάνεις ρολό (είναι ο μόνος τρόπος, στο λέω εγώ, που έχω κάνει και έχω κάνει) και τις ξεδιπλώνεις επάνω στο ταψί σου, τις ”ακουμπάς” στη μαρμελάδα και στα τοιχώματα της φωλιάς και τις πατάς λίγο να ενώσουν. Τέλος πάντων, δες τις φωτοζ κι αν δεν καταλάβεις, στείλε μήνυμα. Δεν θα απαντήσω μάλλον, γιατί ό,τι είχα να πω το είπα, αλλά εσύ στείλε! Θα σου στείλω την αγάπη μου!!1 Αυτά. Είναι έτοιμη για ψήσιμο. Εγώ κάνω κι ένα σχεδιάκι στη μέση. Σ’ αυτή, έκανα καρδούλα. Γιατί έτσι. Λογαριασμό θα σου δώσω; Θα την ψήσεις στους 160 βαθμούς για περίπου μισή ώρα.

5

Είναι πραγματικά υπέροχη! Άρεσε και στη Βάλια. Αυτό έλειπε. Ορίστε μας.

6-001

Αυτά. Σε χαιρετώ. Προς το παρόν.

υγ.: Το πιάτο της τελευταίας φωτογραφίας του σερβιρίσματος είναι της Βάλιας. Το απέκτησε πρόσφατα, μαζί με κάτι σουπιέρες, σαλτσιέρες και κάτι άλλα άχρηστα πράγματα, ειλικρινά, τύπου ειδικά μαχαίρια για το βούτυρο και το ψάρι, σετ για οστρακοειδή (σπαστήρες, λεπτά πιρούνια, σπάτουλα καθαρίσματος γυαλιστερών) …. Αλλά αυτά είναι πιάτα με τον Le petit Nicolas. Γιατί όταν μπαίνεις σε ένα υπερπανάκριβο μαγαζί για να αλλάξεις κάτι υπερπανάκριβο, βλέπεις πιάτα γλυκού με το Νικολά, τα ερωτεύεσαι για πάντα και βάζεις μέσα την μαριμπέλ που σου έφτιαξε η φίλη σου.

υγ. 2: Ο Ντελίσιους έχει κάτι νεύρα που δεν αναφέρθηκε στο ποστ αυτό..

tumblr_lx1jcnt4eq1qgv0noo1_250

Αλλά, Ντελίσιους, η προσωπικότητά σου δεν χωρά ως αναφορά σε ποστ άλλου ανθρώπου. Εσύ θα γίνεις ποστ μόνος σου, ως μουσαφιραίος. Οπότε, σταμάτα τη γκρίνια. *κλείνω το γουάτς απ, φεύγω για Μπογκοτά με το διαβατήριο στα δόντια.

υγ. 3: Iconic Πάστα Φλώρα. Η μόνη καλύτερη απ’ τη δική μου!!1

giphy

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s