Κέικ με πορτοκάλι και μπίτερ σοκολάτα. Όπως λέμε ευτυχία.

Σταματήστε ό,τι κάνετε και φτιάξτε αυτό το κέικ πορτοκάλι-σοκολάτα. Ναι. μοναδικέ μου αναγνώστη, σου λέω αλήθεια. Από τότε που εμφανίστηκε αυτό το κέικ στη ζωή μας, όλα τα άλλα κέικς έχουν μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Μόνο αυτό φτιάχνεται στο σπίτι. Να σου εξηγήσω τους λόγους. Καταρχάς, είναι κέικ με πορτοκάλι-σοκολάτα, συνδυασμός που σκοτώνει. Κατά δεύτερον, είναι ελαφρύ. Δεν έχει πολύ ζάχαρη, δεν έχει πολλά αυγά και δεν έχει καθόλου βούτυρο. Και τρίτο και κυριότερο, ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ-ΣΟΚΟΛΑΤΑ, ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΤΑΞΩ ΑΛΛΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ.

∗πετάει μικρόφωνο και φεύγει∗

giphy

Γιατί το πορτοκάλι-σοκολάτα είναι ποίηση. Το πορτοκάλι-σοκολάτα είναι συναίσθημα. Είναι ομορφιά, είναι έρωτας. Από αυτούς τους έρωτες τους ”για πάντα”. Το πορτοκάλι- σοκολάτα είναι ο Μπάρι Γουάιτ της ζαχαροπλαστικής.

giphy-1

Αν ήμουν ζαχαροπλάστης, θα αφιέρωνα τη ζωή μου σε pastries με λευκές κρέμες και φρούτα και σε bitter σοκολάτες με άρωμα πορτοκαλιού. Γευσιγνωστικά, δε γνωρίζω γιατί με εξιτάρει τόσο πολύ αυτός ο συνδυασμός. Γενικότερα πάντως, το πορτοκάλι είναι ένα πολύ ενδιαφέρον φρούτο. Σαφώς πιο ευγενές από το πολύ όξινο λεμόνι, το πορτοκάλι θα προσθέσει οξύτητα μα και γλυκάδα, καθώς και ένα άρωμα φίνο, φρέσκο και αναζωογονητικό. Υπάρχουν άπειροι συνδυασμοί σε μαγειρική και ζαχαροπλαστική, στους οποίους το πορτοκάλι σου προσφέρει απλόχερα την τσαχπινιά του. Μερικά παραδείγματα: Πράσινη σαλάτα με κομμάτια πορτοκαλιού και ντρέσινγκ από μέλι, πορτοκάλι, ελαιόλαδο, μουστάρδα. Υπέροχη. Το κλασικό, στα όρια του γραφικού, πιο δημοφιλές πιάτο της κινέζικης κουζίνας: πάπια πορτοκάλι. Θα αποτελεί πάντα την πρώτη επιλογή μου. Ταμπουλέ ή γενικά σαλάτα με πλιγούρι, το οποίο αφήνεις να φουσκώσει σε χυμό πορτοκαλιού και όχι σε νερό. Εξαιρετικό. Τέλος, έχεις βάλει ποτέ σε κοκκινιστό κοτόπουλο μία μικρή φλούδα πορτοκαλιού να βράσει μαζί με το φαγητό; Αν όχι, σε προκαλώ.

Ήρθε η ώρα για την παιδική μου ανάμνηση. Όχι που θα σε αφήσω έτσι, χωρίς βιωματική αναφορά.

giphya

Όχι Αύγουστε Κορτώ, εγώ θα τους πω.

Στο σπίτι μου το πατρικό, τα πορτοκάλια ήταν τα φρούτα που δέσποζαν στη φρουτιέρα. Έλα τώρα, πες μου ότι εσύ στο σπίτι σου δεν είχες φρουτιέρα! Σοκ. Είχαμε γενικά φρούτα. Αλλά το πορτοκάλι δεν έλειπε ποτέ. Θυμάμαι λοιπόν να παίρνω, συνήθως τα βράδια, ένα μεγάλο πορτοκάλι, από αυτά τα χοντρόφλουδα, τα μέριλιν, σε βαθύ πιάτο μαζί με ένα μικρό κοφτερό μαχαίρι. Καθόμουν αναπαυτικά στην δερμάτινη πολυθρόνα του καθιστικού (Όχι, δεν είχαμε ιατρείο. Απλώς είχαμε δερμάτινες πολυθρόνες και καθιστικό. Δηλαδή, εκτός από το σαλόνι, ξέρεις το καλό, είχαμε και καθιστικό.). Τι έλεγα; Α ναι. Καθόμουν στην πολυθρόνα με τα πόδια επάνω, οκλαδόν και καθάριζα το πορτοκάλι μου κόβοντας πρώτα τα πάνω και κάτω (κοτσάνια) και μετά κάθετα τη φλούδα σε λωρίδες. Καθάριζα το πορτοκάλι μου εξονυχιστικά από τα άσπρα του εσωτερικού..

4b2907d97203e6d4fb996d9ea860bd80

..και μετά το άνοιγα και έτρωγα πρώτα τα μικρά τσαμπάκια που έχει το πορτοκάλι στην καρδιά. Μετά συνέχιζα στις φέτες του. Αφού τελείωνε το πορτοκάλι (ναι, συνεχίζω..), αγαπημένη μου συνήθεια ήταν να κόβω σε πιο στενές λωρίδες τη φλούδα και μετά, αυτές τις λωρίδες να τις κάνω μικρά μικρά τετραγωνάκια. Κατέληγα λοιπόν με ένα πιάτο βαθύ (..και συνεχίζω), γεμάτο μικρά μικρά κυβάκια από φλούδα πορτοκαλιού. Όσο τα έκοβα, το άρωμα της φλούδας έφτανε μέχρι τον εγκέφαλο. Τα χέρια μου δε, μοσχοβολούσαν ταυτόχρονα από το γλυκό χυμό αλλά κι από την πικράδα-ζωντάνια του φλοιού. Την ίδια στιγμή, στη διπλανή δερμάτινη πολυθρόνα, αν δεν καθόταν ο αδερφός μου να βλέπει αθλητική Κυριακή, καθόταν η μητέρα που είχε μπροστά της ένα πιάτο με μία φέτα ψωμί χωριάτικο, ελαιόλαδο με αλάτι και μερικές φέτες πορτοκαλιού. Έλα τι έγινε. Μοριακή κουζίνα τι;

Φτάνει όμως. Ώρα για κέικ.

Υλικά ρετσέτας:
♥ 400 γραμμάρια αλεύρι για όλες τις χρήσεις.
♥ 250 γραμμάρια ζάχαρη (εγώ πάντα έχω και βάζω καστανή).
♥ 120 γραμμάρια σπορέλαιο ή ό,τι άλλο λάδι έχεις, εκτός ελαιόλαδου.
♥ 2 αυγά.
♥ 2 πορτοκάλια ολόκληρα (ακέρωτα και καθαρά).
♥ 240 γραμμάρια χυμό πορτοκαλιού (φυσικό).
♥ 1 ½ κουταλάκι του γλυκού σόδα και 1 ½ baking powder.
♥ Bitter σοκολάτα σε κομμάτια, ΟΣΗ ΘΕΛΕΙΣ, ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΣΟΚΟΛΑΤΑ.
♥ Λίγο αλάτι / ♥ Λίγη ευτυχία.

1a

Λετς Ντου Ιτ:
Πλένεις τα πορτοκάλια πολύ καλά με ένα σφουγγάρι. Αυτά που θα βάλεις ολόκληρα. Στη συνέχεια, κόβεις τις άκρες τους, τους δύο πόλους –φαντάσου πως είναι η υδρόγειος- και μετά τα κόβεις στα τέσσερα. Απο τη φωτός παρακάτω θα καταλάβεις. Αν το μούλτι σου πιστεύεις ότι δεν θα τα λιώσει (ναι τα βάζουμε στο μούλτι μετά), κόψε τα σε ακόμα μικρότερα κομμάτια. Δεν έχει σημασία.

∗existential crisis alert∗

aa

Σημασία έχει, να καθαρίσεις τα άσπρα σημεία που βρίσκονται εντός του οπτικού σου πεδίου. Μετά είπαμε, τα βάζεις στο μούλτι και τα κάνεις έναν πολτό. Το βάζεις στην άκρη. Τώρα. Βάζεις σε ένα μπολ, εκεί που χτυπάς με το μίξερ τα κέικς σου, το λάδι και τη ζάχαρη. Τα χτυπάς με το μίξερ τόσο, όσο να λιώσει η ζάχαρη. Μετά, προσθέτεις τα αυγά. Τα χτυπάς κι αυτά μέσα στο μείγμα.

2a

Μετά, βάζεις το χυμό και τον πολτό πορτοκαλιού και τα χτυπάς ξανά. Έχεις ομογενοποιήσει όλα τα υγρά στοιχεία της συνταγής σου. Σωστά; Σωστά. Σε ένα άλλο μπολ (να έχουμε να πλένουμε μετά, αμέ..) έχεις ανακατέψει το αλεύρι, το baking, τη σόδα και το αλάτι, δηλαδή όλα τα στερεά. Το ‘χουμε; Το ‘χουμε. Ξεκινάς να το προσθέτεις κοσκινίζοντάς το στο μείγμα των υγρών. Σιγά, σιγά, ανακατεύεις λίγο με το μίξερ, λίγο με μία κουτάλα. Αυτό το μείγμα, γενικά, δεν θέλει πολύ χτύπημα, ώστε να γίνει το κέικ σου φουσκωτό και αφράτο. Όταν γίνουν ένα σώμα, μία ψυχή, είσαι έτοιμος. Κι εσύ και το μείγμα σου. Έχεις βουτυρώσει καλά μία φόρμα του κέικ. Εγώ έχω αυτή με την τρύπα στη μέση.

3a

Σιγά σιγά, βάζεις μία στρώση από το χυλό του κέικ. Όχι πολύ! Λίγο. Ίσα να καλυφθεί ο πάτος. Ήρθε η ώρα της σοκολάτας. Ντα νταν! Βάζεις κομμάτια σοκολάτας. Μετά ξανά χυλό. Μετά ξανά κομμάτια σοκολάτας. Κάνε όσες στρώσεις θέλεις και σε παίρνει. Εγώ κάνω τουλάχιστον τρεις.

pc

Το ζήτημα είναι, όταν ψηθεί το κέικ, να βρίσκω σοκολάτα παντού. Και να την βρίσκω σε μεγάλα κομμάτια, όχι σε υποψίες. Θέλω η υπέροχη bitter σοκολάτα μου να χτυπάει δόντι σ’ αυτό το κέικ. Αλλά, να σου πω, ο,τι θέλεις κάνε. Περί ορέξεως, δεν είμεθα το μπλογκ της αυστηρής μέτρησης και τοποθέτησης υλικών.
Βάλε το κέικ σε προθερμασμένο φούρνο, στους 160 βαθμούς, για τουλάχιστον μία ώρα. Στο δικό μου φούρνο, τόσο θέλει. Εναλλακτικά, χρησιμοποίησε το κόλπο του μαχαιριού, που πρέπει να βγαίνει καθαρό αν το μπήξεις στο κέικ σου. Μπήξεις. Χμ. Όχι και τόσο ωραία λέξη. Αλήθεια, από που να προέρχεται;

∗φωνάζει τον σπασίκλα του σπιτιού∗

Όταν το βγάλεις από το φούρνο, άστο λίγο να κρυώσει μέσα στη φόρμα και μετά, κάνε την κίνηση νίντζα και αναποδογύρισέ το στο δίσκο.

4a

Μπορείς να στολίσεις με σοκολάτα (να την λιώσεις σε μπεν μαρί – αν δεν ξέρεις τι είναι, γι’ αυτό έχουμε το google – και κομμάτια από γλυκό κουταλιού πορτοκάλι, όπως έκανα εγώ. Το γλυκό κουταλιού, μία ευγενική χορηγία της Αθηνάς. Όπως πάντα.

5a

Είναι το πιο ονειρεμένο κέικ του κόσμου όλου, μυρίζει όλο το σπίτι υπέροχα κι εγώ φουσκώνω σαν το παγώνι που βγήκε όμορφο, πετυχημένο, νόστιμο, φουσκωτό και το σπασικλάκι μου, που τόσο του αρέσει, μπορεί να το τσακίσει εντός των επόμενων ωρών.

6a

Αυτά. Σε χαιρετώ. Προς το παρόν.

υ.γ.: Η πορτοκαλί φιλντισένια πιατέλα που έδωσε τα ρέστα της στις φωτογραφίες, είναι δώρο. Πάντα λοιπόν θα τη φυλάω και θα την προσέχω, διότι οι φίλοι και γείτονες των γονιών μου, ο Τάσος και η Σοφία, οι οποίοι έχουν το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς, είναι δύο άνθρωποι που έχω στην καρδιά μου. Κάθε φορά που βλέπω αυτή την πιατέλα, τους θυμάμαι και χαμογελώ. Αυτή λοιπόν είναι η ομορφιά-αξία των αντικειμένων και των όμορφων δώρων. Να σου φέρνουν στο μυαλό αγαπημένους ανθρώπους ή μέρη ή ταξίδια ή στιγμές. Θα έπρεπε ίσως να κατέβω να τους πάω λίγο από το κέικ. Ίσως αύριο.

υ.γ.2: To ”Happiness is a piece of cake” της σπάτουλας, δεχόμεθα ότι αναφέρεται στο κέικ και μόνο. Λαμβάνουμε στα σοβαρά λοιπόν την κυριολεκτική του σημασία, ότι η ευτυχία θα μπορούσε να είναι ένα κομμάτι απ’ αυτό το κέικ. Το φRikoCooking αποποιείται τη new age έκφραση, που θεωρεί την ευτυχία πανεύκολη. Άμα τη εξαφανίσει του κέικ, η ευτυχία αναζητείται. Έτσι, για να βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους. Ορίστε μας.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s