Πατπατάκια.

Υπάρχουν πολλά ερωτήματα στη ζωή, τα οποία μένουν αναπάντητα. Κάποιες φορές γιατί αδυνατούμε να δώσουμε μία απάντηση, καθώς η άγνοια και το κενό μας ξεπερνούν και κάποιες φορές, γιατί δε θέλουμε να απαντήσουμε. Βέβαια, υπάρχουν και πολλών ειδών ερωτήσεις. Άλλες χρήζουν απάντησης και άλλες τίθενται και μένουν έτσι, αιωρούμενες επάνω από τα κεφάλια μας, σχηματίζοντας ένα thought bubble με ερωτηματικά, αποσιωπητικά, διέσεις και άναρχα γράμματα από ‘δω και από κει, που δεν βγάζουν κανένα νόημα. Μέχρι πριν κάποια χρόνια, με ταλάνιζε μία τέτοιου είδους ερώτηση, της οποίας η απάντηση με δυσκόλευε πολύ. Γιατί υπήρχε, αλλά δεν την ήθελα. Ήθελα να μπορώ να απαντήσω διαφορετικά. Αλλά και νόστιμα. Όχι, δεν θα αναφερθώ στα μεγάλα υπαρξιακά πανανθρώπινα ερωτήματα, καθώς με έχει αλλοτριώσει η πεζή καθημερινότητα και η ποταπή γευστική φιληδονία προς αναζήτηση του ουμάμι.

Παραφράζοντας λοιπόν το γνωστό παιχνίδι του λαγού (αυτό που λέει: -Έχεις λαγό; -Έχω λαγό. – Έχει ουρά; Και ξανά. Έχεις λαγό; -Έχω λαγό. – Έχει ουρά;), προβληματιζόμουν με το: -Βλέπεις ταινίες; -Βλέπω ταινίες. –Τρως πατατάκια; Δηλαδή, φίλε αναγνώστη, βλέπω ταινίες. Πολλές ταινίες. Και σειρές. Πολλές σειρές. Πώς θα γίνει να απαντήσω και στο ”Τρως πατατάκια;” χωρίς η απάντηση να είναι: -Τρώω πατατάκια, τα τσακίζω, γλύφοντας και τα δάχτυλά μου ως ένδειξη ευχαρίστησης και, αφού τα φάω, δεν κατακλύζομαι από τύψεις, τάση αυτομαστιγώματος για τα λιπαρά, το αλάτι και τις θερμίδες που μόλις κατάπια, δεν αυτοποτίζομαι με τουλάχιστον τρία μπουκάλια νερό για να ξεδιψάσω και δεν ονειρεύομαι σπονδές στο θεό της υγιεινίλας, μήπως βάλει ένα χεράκι να εξατμιστούν από το δέρμα μου, ως δια μαγείας, την ώρα που θα κοιμάμαι.

Είναι πρόβλημα. Στο οποίο όμως βρήκα τη λύση. Κάτσε όμως, επειδή με διαβάζεις και δεν με ακούς, να στο πω σωστά. ΒΡΗΚΑ ΤΗ ΛΥΣΗ!!!1 Και το όνομα αυτής: ΠΑΤΠΑΤΑΚΙΑ!!1

request-five

Είναι νόστιμα, υπερτραγανά και έχουν πάρει διαζύγιο από καούρες και σνακς με αλάτια, λάδια, βούτυρα, μπαχάρια, λιπαρά, συντηρητικά, που τα τρως και χωνεύεις για μια-δυο μέρες το λιγότερο.

Όταν βγαίνουν από το φούρνο, ακούγεται ο ήχος του πατ πατ (παρηγορητικό χτύπημα) στην πλάτη σου. Εξού και το όνομα. Σημαίνει πως μπορείς να φας ένα ολόκληρο μπολ από τα ζεστά αυτά πατπατάκια, να χορτάσεις, να διασκεδάσεις βουτώντας τα σε υπέροχα, δροσερά, ο,τι-έχεις-στο-ψυγείο-σου ντίπς και να μην κλάψεις για τα λιπαρά και τις θερμίδες τους,

Εδώ, θα φτιάξω τη βασική βερσιόν μου με το αγαπημένο μου ντιπ γιαουρτιού.

Υλικά ρετσέτας:

♥ Αραβικές πίτες: όσες θέλεις (ας πούμε 3 μεγάλες)

♥ Λάδι, αλάτι, ρίγανη: όσο θέλεις (αλλά ας πούμε 3 γεμάτες κουταλιές λάδι, 1 αλάτι, 1 ρίγανη)

♥ 1 κεσεδάκι γιαούρτι 2% (εγώ βάζω αγελαδίτσα και νομίζω ότι είναι το ωραιότερο γιαούρτι για αυτό το ντίπ, λόγω της υφής και της λίγο ξινής του γεύσης)

♥ 3 κουταλιές του γλυκού γεμάτες (εχμ. εντάξει. πολύ γεμάτες) μουστάρδα

♥ 2 κουταλιές του γλυκού γεμάτες μαγιονέζα (εχμ. εντάξει. εγώ βάζω λάιτ)

%cf%80%ce%b1%cf%84%ce%b1%cf%80%ce%ac%ce%ba%ce%b9%ce%b11

Λετς Ντού Ιτ:

Κόβεις τις αραβικές με το ψαλίδι. Όσο θες, όπως θες. Εγώ τις κάνω μικρά ορθογώνια. Καλό είναι να γίνουν μικρά κομματάκια για να μπορούν να ψηθούν γρήγορα και ομοιόμορφα. Τα απλώνεις σε ένα ταψί με λαδόκολλα. Τα ραντίζεις με το ελαιόλαδο (όσο νομίζεις ότι χρειάζονται, γίνονται και με λίγο).

Μετά το ελαιόλαδο, ρίχνεις αλάτι-όσο θέλεις, ρίγανη-όση θέλεις και αρχίζεις να τα ανακατεύεις πολύ. Και όταν λέμε πολύ, εννοούμε να τα τρίψεις και μεταξύ τους, να πάει το λαδάκι παντού! Και τα βάζεις σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για 10 λεπτά, μέχρι να πάρουν ένα ωραίο ξεροψημένο χρώμα. Σημαντικό να αναφέρω ότι το λάδι πρέπει να μπει πρώτο, ώστε μετά να μπορέσει να ”σταθεί” το αλάτι και η ρίγανη. Επίσης, τους πάει πολύ η γλυκιά πάπρικα ή και κάτι καυτερό, αν είσαι φίλος.

frikocooking4a

Έχω δοκιμάσει να τους βάλω μουστάρδα ή σάλτσα ντομάτας και να τα ψήσω. Ωραία γίνονται, η γεύση είναι σαφώς πιο εμπλουτισμένη, αλλά θέλουν λίγο προσοχή στο πόσο ομοιόμορφα θα πέσει το υλικό. Επειδή αυτά τα υδαρή υλικά, βρέχουν τις πίτες, πρέπει να πέσουν ισόποσα σε όλα τα πατπατάκια, αλλιώς αυτά που έχουν λίγη σάλτσα επάνω μένουν πιο στεγνά και ψήνονται πιο γρήγορα, ενώ αυτά που έχουν πολύ σάλτσα επάνω χρειάζονται περισσότερη ώρα. Σε κούρασα όμως. Και αυτά τα πατπατάκια είναι για ξεκούραση. Οπότε, κάνε την βασική – με σίγουρη επιτυχία – πρόταση και μετά αυτοσχεδίασε. Σε αφήνω.

Σήκω τώρα από ντιβάνια, καρέκλες, πολυθρόνες, κρεβάτια, καναπέδες και φτιάξ’ τα. Πώς αλλιώς να στο πω;

frikocooking5a

Η φίλη μου η Άννα μου είπε, η σχέση ταινίες/σειρές – πατπατάκια θυμίζει το κοντίσιονινγκ με τα σκυλάκια του Παβλόφ. Ακούς αυτό, και σου τρέχουν τα σάλια για πατπατάκια με ντίπ.

Αυτά. Σε χαιρετώ. Προς το παρόν.

 

 

Advertisements

One thought on “Πατπατάκια.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s