Flatbreads ή όπως λέμε, πίτες.

Ψωμί. Θα μπορούσα να γράψω ωδές για το ψωμί αγαπητέ μου αναγνώστη. Ίσως στο μέλλον το κάνω. Είτε εκούσια, γιατί έτσι,  μου αρέσει το ψωμί και πρέπει να το ξέρεις. Είτε ακούσια, μέσα από αυτά που επιλέγω να τραφώ και να σου δείξω σε αυτήν εδώ, την ψυχοθεραπεία κουζίνας. Λατρεύω το ψωμί, τις ζύμες, τα παξιμάδια, τις πίτες και όλα τα παράγωγα του αλεύρου. Ναι. Κατά καιρούς ψάχνομαι, διαβάζω, αγοράζω, δοκιμάζω, εξετάζω ενδελεχώς τέλος πάντων, κάθε ενδεχόμενο να αποτοξινωθώ (γιατί περί εξάρτησης πρόκειται..) από το σταρένιο αλεύρι, αντικαθιστώντας το με κάτι πιο υγιεινό, πιο θρεπτικό και με λιγότερα ποσοστά αμύλου. Έχω αποπειραθεί να φτιάξω ακόμα και πίτσα με βάση ενός τύπου αλεύρου από κουνουπίδι. Κατέληξα να περάσω ένα ολόκληρο απόγευμα στην κουζίνα, δημιούργησα έναν πολύ χαριτωμένο χαμό (…), σχεδόν έκαψα τα χέρια μου για να στύψω το βραστό ‘ρύζι’ κουνουπιδιού και να το στεγνώσω από τα ζουμιά (που να στα λέω τώρα, μια άλλη φορά που θα έχουμε χρόνο) και όταν την ξεφούρνισα ο Χρήστος μου δήλωσε ρητά και κατηγορηματικά ότι η πίτσα είναι ιερή και να μην την ξαναπειράξω. Την πίτσα. Τέλος πάντων, όπως καταλαβαίνεις, βρίσκομαι ακόμα στην προσπάθεια.

Σε αυτό το σημείο, φίλε αναγνώστη, θέλω να μοιραστώ κάτι μαζί σου. Ψάχνοντας για ωδές στα flatbreads και από ξένες χώρες, έτσι, για κάτι πιο πρωτότυπο, εμπνευσμένο, ευφάνταστο, ακόμα και ποιητικό θα τολμήσω να πώ.. βρέθηκα να διαβάζω το εξής παρακάτω:

1 Kilo of Love

Like a flatbread it is
Dry and crunchy it goes down with a scratch
It's alarm goes off only when in need
Your one kilo of love is disconnected from the well
It leaves finger stains all over my eye glasses 
I need hand sanitizer to deal with it
So, you may as well keep it
- Njeri Hunjeri

Δέος. Ταυτόχρονα, ένα ελαφρύ χτυποκάρδι πυροδότησε νέες σκέψεις, για ένα έργο δίχως περιορισμούς και όρια.. Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ.. Και με δεδομένη την λατρεία μου στα είδη ψωμιού (μισό θα κάψω τις μελιτζάνες), (εντάξει όλα κούλ, θα φάμε μελιτζάνες αύριο) θα μπορούσα να γίνω ο Εμπειρίκος της ποίησης για ψωμί!

Παραθέτω και το link αυτού του καταπληκτικού ιστότοπου. Μπορείς και εσύ να ξεσαλώσεις.

Γιατί τα λέω όλα αυτά; Θέλω να καταστήσω σαφές ότι ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΨΩΜΙ. Και όταν δοκίμασα αυτά τα flatbreads του Jamie Oliver άκουσα μέσα στο κεφάλι μου αγγελικές, μελωδικές νότες άρπας, που την θεωρώ ιδανική μουσική υπόκρουση όταν, γευόμενη κάτι, κλείνω τα μάτια και με φαντάζομαι σε ένα μικρό, αφράτο, λευκό συννεφάκι -σαν αλεύρι και αυτό, μα ο συνειρμός είναι εμφανής..- που με ανεβάζει μέρχι τον ουρανό. Η φίλη μου η Άννα, εκ των υστέρων, άκουσε λίγο απο παράδεισο σε αυτή την περιγραφή.   

Και είναι εύκολα, και είναι υγιεινά, και είναι πεντανόστιμα, και είναι για όλες τις ώρες, και ταιριάζουν με τα πάντα. Ε τι άλλο θέλεις για να τα παρατήσεις όλα και να πας να φτιάξεις τώρα, αυτές τις ισόπεδες πιτούλες, αγγλιστί flatbreads;

Υλικά ρετσέτας:

♥ 350 γραμμάρια αλεύρι που φουσκώνει μόνο του

♥ 350 γραμμάρια γιαούρτι (βάζω με 2% λιπαρά)

♥ 1 κουταλιά του γλυκού baking powder

♥ 1 κουταλιά του γλυκού αλάτι

Ναι, αυτά είναι όλα.

Λετς Ντού Ιτ:

Σε μια λεκάνη, βάζεις το αλεύρι, το baking, το αλάτι και το γιαούρτι. Τα ανακατεύεις στην αρχή με ένα κουτάλι και όταν καταλάβεις ότι πρέπει να βάλεις χέρι, βάζεις. Η ζύμη κολλάει. Πολύ. Θα αναρωτηθείς αν έχεις κάνει κάποιο λάθος. Θα σου πω λοιπόν το εξής. Καταρχάς, η ζύμη έτσι πρέπει να είναι. Θα κολλήσει αρκετά επάνω στα χέρια σου. Επίσης, δεν είναι ψωμί που πρέπει να το ζυμώσεις μέχρι τελικής πτώσεως. Εδώ θέλεις απλά να ενώσεις τα υλικά. Όταν την φέρεις μερικές βόλτες και δεις ότι δεν πάει άλλο αυτή η κατάσταση, έχει κολλήσει όλη επάνω μου, θα βάλεις λίγο αλεύρι στα χέρια και τη ζύμη, θα την χαϊδέψεις όσο χρειάζεται για να γίνει μία μπαλίτσα, θα αλευρώσεις και το λεκανάκι σου και θα την αφήσεις στην άκρη να κάνει τα δικά της για 10 λεπτά το πολύ. Γενικά, αυτή η ζύμη, θέλει αλεύρι και στα χέρια και στην επιφάνεια που την ακουμπάς.

flatbreads1a

Όταν την ξαναπιάσεις, θα την βάλεις σε μία καθαρή και λεία επιφάνεια (εκεί που ανοίγεις τις ζύμες σου τέλος πάντων), θα αλευρώσεις τον τόπο, θα αλευρώσεις και τα χέρια σου και θα την χωρίσεις στη μέση. Με αυτά τα δύο κομμάτια θα κάνεις δύο μακρόστενα μπαστουνάκια, υπολογίζοντας να κόψεις το καθένα σε 6 μικρότερα κομμάτια. Τα μικρότερα αυτά κομμάτια τα κάνεις μπαλίτσες και καταλήγεις με 12 μπαλίτσες επάνω στον αλευρωμένο σου πάγκο. Είπα αλευρωμένο; Είπα. Τώρα. Είτε με την βοήθεια ενός πλάστη, είτε με το χέρι (ανοίγουν πολύ εύκολα, μην το φοβηθείς) πιάνεις κάθε μία μπαλίτσα και την ανοίγεις σαν πίτα. Εκατοστά διαμέτρου δεν πρόκειται να σου γράψω. Εκτός αν είσαι από αυτούς που μαγειρεύεις με το υποδεκάμετρο στο χέρι, οπότε εδώ μάλλον χωρίζουν οι δρόμοι μας. Λυπάμαι. Δεν φταις εσύ, εγώ φταίω, θέλω να μείνω λίγο μόνη μου να σκεφτώ και άλλα τέτοια που εντάσσονται σε διαφορετική θεματολογία μπλόγκινγκ.

Που. Είχα. Μείνει. Ναι. Όσο θέλεις άνοιξέ την τέλος πάντων, κουράστηκα. Αν την κάνεις πιο λεπτή, θα γίνει και μεγαλύτερη και θα ψηθεί πιο γρήγορα. Αν την κάνεις πιο αφράτη, θα γίνει μικρότερη και θα φέρνει περισσότερο στις πίτες για σουβλάκι που τρώμε απ’ έξω. Αφού την ανοίξεις, θα την διπλώσεις στη μέση, κατά μήκος (έτσι όπως φαίνεται στην φωτογραφία παρακάτω) – μην φοβάσαι, τώρα δεν κολλάει –  και θα της κάνεις μερικές ψαλιδιές. Έτσι όπως φαίνεται στη φωτό.

flatbreads2a

Μετά θα την ξεδιπλώσεις και έτοιμη η πιτούλα για ψήσιμο! Εγώ χρησιμοποίησα σχαροτήγανο. Αν δεν έχεις, την ίδια δουλειά κάνει και ένα αντικολλητικό τηγάνι. Απλά, εγώ τις έκανα μακρόστενες, χώρεσαν στο σχαροτήγανο δυο δυο και έκαναν αυτές τις όμορφες γραμμές. Ναι, γιατί; Εμένα μου άρεσαν!

Λοιπόν. Έβαλα το σχαροτήγανο στο 9 (η υψηλότερη θερμοκρασία της κουζίνας μου) και αφού έβαλα τις πρώτες, αμέσως κατέβασα στο 7 (η στο 6, ανάλογα την κουζίνα σου). Θέλουν 2-3 λεπτά από κάθε μεριά. Όμως, αυτό είναι και κάτι που θα πρέπει να δεις με το μάτι. Επίσης, στο σχαροτήγανο (ή στο αντικολλητικό τηγάνι), μην ρίξεις λάδι. Θα ψηθούν έτσι, όπως είναι, σαν ζυμαράκι.

flatbreads3a

Αφού τις βγάλεις, θα ανακατέψεις σε ένα μπολάκι λάδι, λεμόνι (λίγο), αλάτι και ρίγανη. Και με ένα πινέλο θα τις αλείψεις. Μπρος – πίσω. Αλλά αυτό, είναι προαιρετικό. Απλά έστω λίγο λαδάκι όσο είναι ζεστές, θα τους δώσει άλλο άρωμα και θα τις διατηρήσει λίγο πιο μαλακές.

Με αυτά τα flatbreads, εμείς, ένα πρωί Κυριακής, βάλαμε κάτω φέτα και ντομάτα και κάναμε ένα πάρτυ, μόνοι μας, οι δυο μας, στο μπαλκόνι, σαν να μην υπάρχει αύριο. Καντο και εσύ. Με ό,τι άλλο σου κάνει κέφι. 

flatbreads4a

Αυτά. Σε χαιρετώ. Προς το παρόν.

Advertisements

2 thoughts on “Flatbreads ή όπως λέμε, πίτες.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s